► ให้นักศึกษาหนึ่งคนอ่านมัทธิว 28:18-20 ให้ทั้งกลุ่มฟัง

มีบางคนเชื่อว่าคำสั่งนี้มีไว้สำหรับอัครทูตเท่านั้น

► คำสั่งนี้มีไว้สำหรับคนที่ได้ยินในเวลานั้นเท่านั้นหรือไม่? ขอให้อธิบายคำตอบของคุณ

วิลเลียม คาเรย์ มีชีวิตอยู่ในช่วงปี 1761-1834 เขามาจากประเทศอังกฤษ เขาเป็นช่างซ่อมรองเท้าที่มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าในการประกาศข่าวประเสริฐ คริสตจักรของเขาไม่ได้ให้ความสนใจต่องานของมิชชันมากนัก พวกเขาเชื่อว่าพระเจ้าได้ตัดสินใจไว้แล้วว่าใครจะได้รับความรอด และพระองค์ไม่ต้องพึ่งความช่วยเหลือของมนุษย์

ในงานประชุมใหญ่ของศิษยาภิบาล คาเรย์แนะนำหัวข้อการอภิปราย เขาถามว่าเป็นไปได้ไหมที่พระมหาบัญชาคือภาระหน้าที่ของคริสตจักรไปจนกว่าจะสิ้นยุค เนื่องจากพระสัญญาที่พระเยซูให้ไว้ในพระมหาบัญชาว่าพระองค์จะอยู่กับพวกเขาไปจนกว่าจะสิ้นยุค ผู้นำการประชุมพูดว่า “พ่อหนุ่มนั่งลงได้ คุณคลุ้มคลั่งแล้ว ในเมื่อพระเจ้าต้องการให้คนนอกรีตมาเชื่อ พระองค์จะทำเองโดยไม่ต้องรอความช่วยเหลือจากคุณและผมเลย”

เรารู้ว่าคำสั่งนี้มอบให้กับคริสตจักรให้ทำตามไปจนกว่าจะสิ้นยุค พระเยซูสัญญาว่าจะอยู่กับคนเหล่านั้นที่ทำงานเพื่อข่าวประเสริฐไปจนกว่าจะสิ้นยุค นี่แสดงให้เห็นว่าความรับผิดชอบต่อหน้าที่นี้เป็นของคริสตจักรตลอดทุกชั่วอายุ เหล่าอัครทูตไม่สามารถทำหน้าที่นี้สำเร็จได้ในช่วงชีวิตของพวกเขา แต่พระเยซูตรัสว่าข่าวประเสริฐจะได้รับการประกาศไปยังทุกชนชาติ (มัทธิว 24:14)

ด้วยเหตุนี้ความรับผิดชอบในการประกาศข่าวประเสริฐจึงตกทอดมาเป็นของคริสตจักรในแต่ละชั่วอายุ

► ดูรายละเอียดในมัทธิว 28:18-20 อีกครั้ง อะไรคือคำสั่งที่เจาะจง?

คำสั่งเจาะจงของพระเยซูคือการที่คริสตจักรจะไปยังทุกที่และสร้างสาวกของพระองค์

คำสั่งนี้รวมถึงการประกาศข่าวประเสริฐเพราะคน ๆ หนึ่งไม่สามารถเป็นสาวกได้ถ้าหากเขาไม่ได้กลับใจมาเชื่อ

คำสั่งนี้มีความหมายว่าคริสตจักรต้องให้การประกาศข่าวประเสริฐและการสร้างสาวกเป็นลำดับสำคัญสูงสุดและปฏิบัติอย่างจริงจัง ไม่เช่นนั้นคริสตจักรก็ไม่บรรลุวัตถุประสงค์ในการดำรงอยู่

วลี “ทั่วโลก” (ทุกชนชาติหมายถึงทุกเผ่าพันธุ์) แสดงว่างานมิชชันต่อคนต่างชาติเป็นคำสั่งที่ให้ไว้ เนื่องจากเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ จะไม่ได้ยินข่าวประเสริฐจนกว่าจะมีคนนำข่าวประเสริฐไปประกาศกับพวกเขา ไม่ควรมีคนกลุ่มใดที่ถูกละเว้น

คำสั่งนี้ไม่ใช่เพียงการเทศนาข่าวประเสริฐ มีกระบวนการสอนที่จำเป็นด้วย เนื่องจากเราต้องสอนคนที่กลับใจมาเชื่อให้รักษาสิ่งสารพัดที่พระเยซูได้สั่งเอาไว้

ผู้สอนต้องได้อุทิศตนอย่างเต็มที่ในการเชื่อฟังคำสั่งของพระคริสต์เพราะเขาต้องเป็นแบบอย่างที่ดี ต้องเป็นตัวอย่างในการดำเนินชีวิตที่เชื่อฟังพระคริสต์ให้กับคนที่กลับใจมาเชื่อ

คนที่กลับใจมาเชื่อต้องอุทิศตัวเพื่อเชื่อฟังพระคริสต์ด้วยเช่นกันเพราะการเรียนรู้เกี่ยวกับคำสั่งของพระคริสต์อย่างเดียวไม่เพียงพอ แต่พวกเขาต้องทำตามในสิ่งที่ได้เรียนรู้ ถ้าหากเขาไม่ทำตามสิ่งที่เขาได้เรียนรู้ เขาก็กำลังต่อต้านงานในการสร้างสาวก กระบวนการสร้างสาวกไม่ได้เป็นเพียงการให้ความรู้ แต่เป็นการสร้างคุณลักษณะชีวิต

นอกจากพระมหาบัญชา ยังมีคำกล่าวอีกมากมายในพระคัมภีร์ที่แสดงให้เห็นว่าการประกาศข่าวประเสริฐเป็นลำดับความสำคัญของพระเจ้าที่ให้ไว้กับคริสตจักร

บันทึกสำหรับหัวหน้าชั้นเรียน: นักศึกษาควรดูเชิงอรรถด้านล่างและแบ่งปันว่าแต่ละอ้างอิงบอกว่าการประกาศข่าวประเสริฐเป็นลำดับความสำคัญในพระคัมภีร์อย่างไร ช่วยพวกเขาให้แบ่งปันได้โดยใช้ข้อคิดเห็นที่มีในบทเรียน

มัทธิว 9:36-38 พระเยซูต้องการให้พวกสาวกของพระองค์มีความเมตตาสงสารต่อคนบาปเหมือนที่พระองค์มี และอธิษฐานว่าพระเจ้าจะส่งคนงานมาในการเก็บเกี่ยวฝ่ายจิตวิญญาณ

กิจการ 4:29 เมื่อคริสตจักรเผชิญกับการข่มเหงเป็นครั้งแรก สิ่งแรกที่พวกเขาเป็นห่วงไม่ใช่อันตรายฝ่ายร่างกาย แต่พวกเขาห่วงว่าข่าวประเสริฐจะถูกขัดขวาง พวกเขาอธิษฐานว่า ให้การข่มเหงเป็นเหตุให้พระวจนะของพระเจ้าเผยแพร่ออกไป

กิจการ 11:18 คริสตจักรของคนยิวสรรเสริญพระเจ้าที่ความรอดได้ถูกนำไปถึงคนต่างชาติ

ฟิลิปปี 1:18 เปาโลชื่นชมยินดีที่มีการประกาศพระคริสต์แม้เมื่อเขาต้องทนทุกข์อยู่ในคุก

เอเฟซัส 6:19 เปาโลร้องขอคำอธิษฐานเผื่อให้มีการประกาศข่าวประเสริฐอย่างเกิดผล

โรม 10:13-15 เปาโลย้ำถึงความจำเป็นเร่งด่วนที่จะต้องมีผู้สื่อสารข่าวประเสริฐ เพราะความรอดเป็นของคนที่ได้ยินและเชื่อ

► อะไรคือเหตุผลที่ผู้เชื่อควรปรารถนาให้คนได้รับความรอด?

• เขาควรปรารถนาทำตามแบบอย่างของพระเยซูผู้ยอมละจากสวรรค์มาเพื่อใช้ชีวิตและตายบนโลกเพื่อให้คนที่หลงหายได้รับความรอด

• เขาควรปรารถนาให้พระเจ้าได้รับเกียรติโดยที่คนกบฏกลับใจมาเป็นผู้นมัสการพระเจ้า

• เขาควรมองเห็นว่าการเผยแพร่ข่าวประเสริฐเป็นดั่งชัยชนะของพระคริสต์และเป็นการลบบาปของพระองค์

• เขาควรต้องการมีส่วนในการงานที่เป็นลำดับความสำคัญของพระเจ้า

• เขาควรมีความเมตตาสงสารต่อคนที่หลงหายผู้ซึ่งกำลังเผชิญกับการพิพากษานิรันดร์เนื่องจากความบาปของพวกเขา

► เป็นไปได้ไหมที่คน ๆ หนึ่งจะมีเหตุผลที่ผิดในการประกาศข่าวประเสริฐ? เหตุผลที่ผิดนั้นคืออะไรบ้าง?

ความปรารถนาที่จะประสบความสำเร็จในงานพันธกิจและเห็นคริสตจักรท้องถิ่นเติบโตไม่ใช่สิ่งผิด

เป็นสิ่งสำคัญที่แรงจูงใจในการประสบความสำเร็จของเราจะไม่ใช่ความหยิ่ง ไม่ใช่เพื่อแข่งขันกับคริสตจักรอื่น ๆ หรือเพื่อพิสูจน์โต้แย้ง

ผู้เชื่อบางคนได้รับการทรงเรียกเป็นพิเศษและมีของประทานจากพระเจ้าเพื่อการประกาศข่าวประเสริฐ (เอเฟซัส 4:11) ผู้นำต้องระลึกว่าไม่ใช่ผู้เชื่อทุกคนมีทักษะอย่างเดียวกันในการประกาศ อย่างไรก็ตามผู้เชื่อทุกคนควรอุทิศตัวเพื่อช่วยคริสตจักรให้บรรลุภารกิจในการประกาศข่าวประเสริฐและควรเตรียมตัวให้พร้อมเพื่อแบ่งปันข่าวประเสริฐ

► เหตุผลที่ไม่ใช่คริสเตียนทุกคนประกาศข่าวประเสริฐ

บันทึกสำหรับหัวหน้าชั้นเรียน: ให้นักศึกษาเขียนถึงเหตุผลต่าง ๆ เท่าที่พวกเขาคิดได้ก่อนจะดูเนื้อหาในบทเรียน

• ขาดความร้อนรนในฝ่ายวิญญาณที่เป็นพื้นฐาน

• ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นความรับผิดชอบส่วนตัวในการประกาศข่าวประเสริฐ

• ไม่รู้วิธีเปิดบทสนทนาฝ่ายวิญญาณ

• ไม่รู้วิธีนำเสนอข่าวประเสริฐ

• กลัวตอบข้อโต้แย้งไม่ได้

• รู้สึกอายที่จะแตกต่างจากโลก

• สงสัยว่าความพยายามของเขาจะสำเร็จไหม

• มีการข่มเหง

► จากเหตุผลเหล่านี้ มีเหตุผลอะไรที่ดีพอจนไม่ต้องประกาศข่าวประเสริฐบ้าง?

► ถ้าหากมีคนหนึ่งที่ไม่ทำอะไรเลยเพื่อความรอดของคนที่หลงหาย อะไรคือสิ่งจำเป็นที่จะกระตุ้นให้เขาเริ่มต้นทำ?

ถ้าหากเขาไม่มีความร้อนรนฝ่ายวิญญาณ เขาจำเป็นต้องได้รับการฟื้นฟูในชีวิตฝ่ายวิญญาณส่วนตัว

ถ้าหากคนหนึ่งมีชีวิตในฝ่ายวิญญาณ มีความกระตือรือร้น และตระหนักถึงความรับผิดชอบส่วนตัวในการมีส่วนทำให้พระมหาบัญชาสำเร็จ มีปัจจัยสำคัญสองอย่างที่จำเป็นต่อการทำให้เขาเริ่มต้น

1. ความเชื่อ ‒ เขาจำเป็นต้องตระหนักถึงสิ่งที่พระเจ้าทำเพื่อให้ข่าวประเสริฐเต็มไปด้วยฤทธิ์เดช

2. การเตรียมพร้อม ‒ เขาจำเป็นต้องได้รับการเสริมสร้างผ่านการฝึกอบรมเพื่อสื่อสารข่าวประเสริฐ

► ให้นักศึกษาหนึ่งคนอ่าน ยอห์น 4:28-30, 39 ให้ทั้งกลุ่มฟัง หญิงชาวสะมาเรียมีคุณสมบัติใดในการนำคนมาหาพระเยซู?

เธอไม่ได้รับการฝึกอบรม เธอมีประสบการณ์กับพระคุณและเธอให้ความสำคัญกับการบอกคนอื่นเรื่องพระเยซู

ถ้าคน ๆ หนึ่งมีทั้งสองสิ่งนี้คือ ประสบการณ์กับพระคุณและความปรารถนาที่จะบอกกับคนอื่น เขาก็มีคุณสมบัติสำคัญที่สุดของผู้ประกาศข่าวประเสริฐแล้ว การฝึกอบรมเป็นสิ่งดี แต่ถ้าหากบุคคลใดขาดคุณสมบัติสองอย่างนี้ ก็ไม่มีการฝึกอบรมใดทำให้เขาเป็นผู้ประกาศข่าวประเสริฐที่ดีได้เลย

ประเด็นสำคัญ: คุณจำเป็นต้องมีอะไรเพื่อทำให้คุณเองได้เริ่มต้น?

► อะไรคือสิ่งที่คุณทำอยู่แล้วซึ่งช่วยในการเผยแพร่ข่าวประเสริฐ? คุณพอใจกับสิ่งที่คุณกำลังทำอยู่ไหม?

► อะไรที่จะช่วยให้คุณแบ่งปันข่าวประเสริฐได้อย่างกระตือรือร้นและเกิดผลมากขึ้น?

ให้เรามาพูดถึงลักษณะของบุคคลที่สามารถยอมรับพระมหาบัญชาได้

แม้แต่คนที่พึ่งรับเชื่อใหม่ก็สามารถแบ่งปันคำพยานของเขา และบอกเล่าถึงความจริงที่นำเขาให้มาเชื่อพระเจ้า

อย่างไรก็ตาม คนที่พระเจ้าสามารถใช้ได้ในระยะยาวอย่างเกิดผลในฐานะผู้ประกาศข่าวประเสริฐจำเป็นต้องมีคุณลักษณะต่อไปนี้

(1) กลับใจมาเชื่อแล้ว

ผู้ประกาศข่าวประเสริฐต้องเป็นคนที่กลับใจมาเชื่อแล้วเนื่องจากเหตุผลต่อไปนี้

1. เขาจำเป็นต้องมีคำพยานเพื่อแบ่งปัน

2. เขาไม่สามารถเข้าใจการกลับใจมาเชื่อได้หากเขาไม่มีประสบการณ์มาก่อน

3. เขาต้องมีการเปลี่ยนแปลงทางด้านอุปนิสัยซึ่งเกิดขึ้นเมื่อกลับใจมาเชื่อ

ถ้าหากใครซึ่งไม่ได้กลับใจมาเชื่อแต่มาทำงานทางด้านศาสนา เขาก็ไม่ได้เข้าใจสิ่งที่เขากำลังทำจริง ๆ และมีแรงจูงใจที่ผิด

(2) เสมอต้นเสมอปลายในการดำเนินชีวิตคริสเตียน

ถึงแม้ว่าเราไม่ควรพลาดโอกาสในการแบ่งปันข่าวประเสริฐ แต่การประกาศข่าวประเสริฐจะเกิดผลมากที่สุดเมื่อบุคคลได้ยินข่าวประเสริฐจากคนที่เขาไว้ใจ คนที่ไว้ใจคุณควรเป็นคนที่รู้จักคุณดีที่สุด ผู้ประกาศข่าวประเสริฐควรสำแดงชีวิตที่อุทิศถวายแด่พระเจ้าด้วยการเชื่อฟังพระเจ้าอย่างต่อเนื่อง

(3) ผูกพันตัวกับคริสตจักร

ผู้ประกาศข่าวประเสริฐจำเป็นต้องผูกพันตัวกับคริสตจักรในฐานะสมาชิกเนื่องจากเหตุผลต่อไปนี้

1 .เขาจำเป็นต้องสามารถเชิญชวนผู้คนเข้าสู่ครอบครัวแห่งความเชื่อได้

2. เขาจำเป็นต้องช่วยคริสตจักรในการสร้างคนที่กลับใจมาเชื่อให้เป็นสาวก

3. เขาจำเป็นต้องรายงานชีวิตฝ่ายวิญญาณของเขา

4. เขาจำเป็นต้องสนับสนุนและหนุนใจคริสตจักร

เขาต้องมีความมั่นใจในพี่น้องฝ่ายวิญญาณของเขา เขาต้องเคารพผู้นำและการงานของคริสตจักร

ถ้าเขาคิดว่าตัวเองสามารถเป็นคริสเตียนและทำพันธกิจโดยไม่ต้องมีคริสตจักร เขาก็ไม่ได้เข้าใจเกี่ยวกับคริสตจักรและไม่เข้าใจคำเชื้อเชิญของข่าวประเสริฐ

(4) สัตย์ซื่อต่อความจริง

ผู้ประกาศข่าวประเสริฐต้องเชื่อว่าพระวจนะของพระเจ้าเป็นทรัพย์สมบัติแห่งความจริงซึ่งไม่ไว้แบ่งปัน พระคัมภีร์ให้ถ้อยคำเกี่ยวกับความรอดและความสัมพันธ์กับพระเจ้า เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความจริงเพื่อทำให้คำสอนของเราเป็นที่ยอมรับมากขึ้นได้ (1 โครินธ์ 4:1-2)

เนื่องจากพระคัมภีร์ เราจึงรู้ว่าในที่สุดทุกคนก็จะต้องไปไม่ที่สวรรค์นิรันดร์ก็ไปที่นรกนิรันดร์ ผู้ประกาศข่าวประเสริฐได้รับการจูงใจโดยสำนึกถึงเรื่องนี้

(5) เต็มล้นด้วยพระวิญญาณ

พระวิญญาณบริสุทธิ์ให้ฤทธิ์เดชแก่ถ้อยคำที่เป็นข่าวประเสริฐ พระองค์ทำให้เกิดการสำนึกบาป ให้ความปรารถนาฝ่ายวิญญาณ และทำให้คนบาปตอบสนองด้วยความเชื่อได้

ผู้ประกาศข่าวประเสริฐจะเกิดผลก็ต่อเมื่อพระวิญญาณบริสุทธิ์ใช้เขา ดังนั้นเขาต้องถ่อมใจพึ่งพาพระเจ้า เขาต้องอธิษฐานอย่างเต็มที่ เขาต้องขอการทรงนำจากพระเจ้า

ผู้ประกาศข่าวประเสริฐต้องแสวงหาการเต็มล้นด้วยพระวิญญาณ การเต็มล้นด้วยพระวิญญาณชำระใจให้สะอาดและให้ฤทธิ์เดชเพื่อทำงานพันธกิจ พระเยซูบอกพวกอัครทูตให้คาดหวังการงานของพระวิญญาณ (กิจการ 1:4-5) พวกอัครทูตมีประสบการณ์ในการเต็มล้นด้วยพระวิญญาณเมื่อวันเพ็นเทคอส (กิจการ 1:8, 2:4, 15:8-9)

มีช่วงเวลาที่เมื่อพระเจ้าให้การทรงเจิมของพระวิญญาณเป็นพิเศษเพื่อผู้ประกาศข่าวประเสริฐจะสามารถเผชิญกับความท้าทายที่เจาะจงอย่างใดอย่างหนึ่งได้ (กิจการ 13:9-12)

(1) เขียนอธิบายสักสองสามย่อหน้าถึงการมีส่วนร่วมของคุณในการประกาศข่าวประเสริฐและสร้างสาวกในช่วงสิบสองเดือนที่ผ่านมา อะไรคือเป้าหมายสำหรับอนาคตของคุณ? คุณต้องการได้รับอะไรจากวิชานี้?

(2) มีอะไรเกิดขึ้นบ้างจากการเผยแพร่ข่าวประเสริฐในชุมชนโดยคริสตจักรของคุณ? ขอให้สังเกตและถามคำถาม จากนั้นเขียนอธิบายสองถึงสามหน้ากระดาษ