นักศึกษาจะสามารถอธิบายหัวข้อต่อไปนี้ได้

(1) สิทธิพิเศษและความสำคัญของชัยชนะในชีวิตผู้เชื่อเหนือความบาป

(2) พระคุณที่พระเจ้าจัดเตรียมไว้เพื่อดำเนินชีวิตอย่างมีชัยชนะ

(3) ชีวิตฝ่ายวิญญาณที่มาจากความสัมพันธ์กับพระคริสต์

(4) คำเตือนฝ่ายวิญญาณเกี่ยวกับการร่วงหล่นจากพระคุณ

(5) คำประกาศหลักความเชื่อของคริสเตียนเกี่ยวกับประเด็นเจาะจงเรื่องความรอด

นักศึกษาจะมีความคาดหวังที่สูงในการดำเนินชีวิตอย่างมีชัยชนะเหนือความบาป

อ่าน โรมบทที่ 6 พร้อมกัน พระคัมภีร์ตอนนี้บอกอะไรเกี่ยวกับผลกระทบของความรอด?

ความมั่นใจส่วนบุคคลว่าได้รับความรอดเป็นใจความสำคัญอย่างหนึ่งในจดหมายฝาก 1 ยอห์น  ยอห์นบอกเหตุผลในการเขียนจดหมายนี้ว่า “ข้าพเจ้าเขียนข้อความเหล่านี้มาถึงท่านทั้งหลายที่เชื่อในพระนามของพระบุตรของพระเจ้า เพื่อท่านจะรู้ว่าท่านมีชีวิตนิรันดร์” (5:13)

► คนๆ หนึ่งควรทำอะไรถ้าหากเขาสงสัยเกี่ยวกับความรอด?

อัครทูตรู้ว่าจะมีเวลาที่ผู้เชื่อคนหนึ่งจำป็นต้องมั่นใจว่าเขาได้รับความรอดแล้ว ยอห์นจึงแสดงให้เห็นว่าเป็นสิ่งที่เหมาะสมหากผู้เชื่อมองหาหลักฐานยืนยันเพื่อให้ความมั่นใจแก่เขา  ตลอดจดหมายทั้งฉบับ ยอห์นยกตัวอย่างหลักฐานยืนยันโดยกล่าวว่า “เช่นนี้แหละเราจึงรู้ว่า”[1] เขาพูดว่าผู้เชื่อสามารถใช้หลักฐานยืนยันนี้ให้ความมั่นใจได้[2]

คุณลักษณะของผู้เชื่อที่ได้รับการเน้นตลอดจดหมายฝาก 1 ยอห์นคือชัยชนะเหนือความบาป ฐานะปกติของผู้เชื่อคือชีวิตที่เป็นอิสระจากการตั้งใจทำบาป อัครทูตกล่าวว่า “ลูกที่รักของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเขียนมาถึงท่านเช่นนี้เพื่อท่านจะไม่ทำบาป” (2:1) โดยคำกล่าวเช่นนี้ อัครทูตแสดงให้เห็นว่าผู้เชื่อควรดำเนินชีวิตที่ปราศจากการตั้งใจทำบาป และเขาพูดว่าเขากำลังเขียนเพื่อแสดงให้เห็นความสำคัญของการดำเนินชีวิตอย่างมีชัยชนะ

“แต่ถ้าผู้ใดทำบาป เราก็มีพระองค์ผู้ทูลแก้ต่างต่อพระบิดาเพื่อเราทั้งหลาย คือพระเยซูคริสต์องค์ผู้ชอบธรรม พระองค์ทรงเป็นเครื่องบูชาลบบาปของเราทั้งหลาย และไม่ใช่เพียงบาปของเราเท่านั้นแต่บาปของคนทั้งโลกด้วย” (2:1ก-2)

ในที่นี้ เขาตระหนักว่าความบาปอาจเกิดขึ้นแม้ว่ามันไม่จำเป็นต้องเกิด เขาให้ความมั่นใจแก่เราว่าถ้าหากผู้เชื่อทำบาป การถวายเครื่องบูชาของพระคริสต์สามารถลบล้างบาปนั้นได้ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าผู้เชื่อสามารถกลับไปทำบาปและได้รับการยกโทษโดยอัตโนมัติโดยไม่ต้องกลับใจใหม่ ข้อพระคัมภีร์นี้บอกว่าเครื่องบูชานั้นพร้อมแล้วสำหรับคนทั้งโลก เรารู้ว่าคนทั้งโลกไม่ได้รอดโดยอัตโนมัติ การที่ความบาปใดๆ จะได้รับการยกโทษจำเป็นจะต้องมีการกลับใจใหม่ ไม่ว่าคนที่ทำบาปนั้นจะเป็นผู้เชื่อหรือไม่ก็ตาม ถ้าหากผู้เชื่อทำบาป เขาต้องกลับใจใหม่เพื่อเห็นแก่ความสัมพันธ์ของเขากับพระเจ้า

ข้อพระคัมภีร์ต่อไปนี้จากพระธรรม 1 ยอห์น แสดงให้เห็นว่าเอกลักษณ์สำคัญของผู้เชื่อคือชัยชนะเหนือการตั้งใจทำบาป ข้อความในวงเล็บคือความคิดเห็นเพิ่มเติม

"ถ้าเราเชื่อฟังพระบัญชาของพระองค์ [คนที่ไม่เชื่อฟังพระเจ้าก็ขาดหลักฐานยืนยัน]  เราก็รู้แน่ว่าเรารู้จักพระองค์ ผู้ที่พูดว่า “เรารู้จักพระองค์” แต่ไม่ทำตามสิ่งที่ทรงบัญชา ผู้นั้นก็โกหกและความจริงไม่ได้อยู่ในเขาเลย” (2:3-4)

"ทุกคนที่ทำบาปย่อมละเมิดบทบัญญัติ อันที่จริงบาปก็คือการละเมิดบทบัญญัติ แต่ท่านทั้งหลายรู้ว่าพระองค์ได้มาเพื่อขจัดบาปของเราและในพระองค์ไม่มีบาป ไม่มีใครที่อยู่ในพระองค์แล้วยังทำบาปต่อไป คนที่ทำบาปต่อไปก็ยังไม่ได้เห็นและไม่ได้รู้จักพระองค์” (3:4-6)

"ลูกที่รัก อย่าปล่อยให้ใครมาชักจูงท่านให้หลงผิด ผู้ที่ทำสิ่งที่ถูกต้องก็เป็นคนชอบธรรม [ไม่ใช่คนที่ถูกนับว่าชอบธรรมในขณะที่ยังคงทำบาป] เหมือนที่พระองค์ทรงชอบธรรม ผู้ที่ทำบาปก็มาจากมารเพราะมารทำบาปมาตั้งแต่ปฐมกาล เหตุที่พระบุตรของพระเจ้าเสด็จมาก็คือเพื่อทำลายกิจการของมาร” (3:7-8)[3]

"ไม่มีใครที่เกิดจากพระเจ้าแล้วยังคงทำบาปต่อไป เพราะเมล็ดพันธุ์ของพระเจ้าดำรงอยู่ในเขา เขาไม่อาจทำบาปต่อไปเพราะเขาได้บังเกิดจากพระเจ้า” (3:9)

"ผู้ใดเชื่อฟังพระบัญชา ผู้นั้นก็อยู่ในพระองค์และพระองค์ทรงอยู่ในผู้นั้น [ถ้าหากเขาหยุดเข้าสนิทในพระคริสต์ เขาจะทำบาป ถ้าหากเขาทำบาป เขาได้หยุดเข้าสนิทในพระคริสต์] เช่นนี้เราจึงรู้ว่าพระองค์ทรงอยู่ในเรา คือเรารู้โดยพระวิญญาณที่พระองค์ได้ประทานแก่เรา” (3:24)

"เช่นนี้แหละเราจึงรู้ว่าเรารักคนทั้งหลายที่เป็นบุตรของพระเจ้า คือโดยการรักพระเจ้าและทำตามพระบัญชาของพระองค์ การรักพระเจ้าคือการเชื่อฟังพระบัญชาของพระเจ้า [ความรักที่แท้จริงย่อมจูงใจให้เชื่อฟัง การไม่เชื่อฟังแสดงให้เห็นถึงการขาดซึ่งความรัก]” (5:2-3)

"เพราะทุกคนที่เกิดจากพระเจ้าย่อมชนะโลก [การล่อลวงและวิญญาณของโลก] และความเชื่อของเรานี่แหละคือชัยชนะที่พิชิตโลก” (5:4)

“เรารู้ว่าทุกคนที่เกิดจากพระเจ้าไม่ทำบาป แต่พระองค์ผู้ทรงบังเกิดจากพระเจ้าทรงคุ้มครองรักษาเขา และมารร้ายไม่แตะต้องเขา” (5:18)

► อะไรคือคุณลักษณะพิเศษของผู้เชื่อที่เห็นได้ชัดจากข้อพระคัมภีร์นี้?

จากข้อพระคัมภีร์เหล่านี้ เห็นได้ชัดว่าคุณลักษณะที่พิเศษของผู้เชื่อคือการที่เขาดำเนินชีวิตด้วยการเชื่อฟังพระเจ้า ชัยชนะเหนือความบาปคือสิทธิพิเศษอันยิ่งใหญ่ของผู้เชื่อ

[1] 1 ยอห์น 2:3, 2:5, 2:29, 3:10, 3:14, 3:19, 3:24, 5:2, 5:18

[2] 1 ยอห์น 1:9

[3] ความบาปในที่นี้ผมหมายถึงความบาปภายนอกที่เกิดขึ้นตามธรรมดาของโลก เช่น การตั้งใจละเมิดสิ่งที่ได้รับการเปิดเผยคือกฎบัญญัติของพระเจ้าที่ถูกเขียนเอาไว้ ละเมิดคำสั่งของพระเจ้าซึ่งเป็นที่รู้กันดีในขณะที่มีการละเมิดนั้น “ใครก็ตามที่บังเกิดจากพระเจ้า” ในขณะที่เขาดำเนินชีวิตในความเชื่อและในความรัก และในวิญญาณแห่งการอธิษฐานกับขอบพระคุณ ย่อมไม่เพียงแค่ไม่ทำ แต่ไม่สามารถทำบาปเช่นนี้ได้ ตราบใดที่เขาเชื่อในพระเจ้าผ่านทางพระคริสต์ และรักพระองค์ และเทใจให้กับพระองค์ เขาไม่สามารถตั้งใจละเมิดคำสั่งใดๆ ของพระเจ้าได้” - จอห์น เวสเล่ย์ “สิทธิพิเศษยิ่งใหญ่ของคนที่บังเกิดจากพระเจ้า”

บางครั้งคนที่ปฏิเสธว่าผู้เชื่อสามารถดำเนินชีวิตในชัยชนะเหนือความบาปโดยเจตนามักจะอ้าง 1 ยอห์น 1:8 ว่า "ถ้าเรากล่าวว่าเราไม่มีบาป เราก็หลอกตัวเอง และสัจจะไม่ได้อยู่ในตัวเราเลย" แต่คำว่า “มีบาป” หมายความว่าอะไร? มันหมายความว่าผู้เชื่อยังต้องทำบาปด้วยความตั้งใจต่อไปหรือ? นั่นไม่ตรงกันกับคำสอนในบทที่สามที่กล่าวไว้ก่อนหน้านี้เลย ยอห์นจะให้คำสอนเหล่านั้นในบทที่สามได้อย่างไรถ้าหากบทก่อนหน้าบอกว่า “ทุกคนรวมถึงผู้เชื่อ ยังคงทำบาปต่อไปได้?” ฟังดูแล้วมันไม่มีเหตุผลเลย

บริบทบอกความหมาย ในข้อที่เจ็ด เป็นคำสัญญาสำหรับการชำระบาป การชำระนี้สำหรับทุกคนที่ “เดินในความสว่าง” หมายถึงดำเนินตามความจริงด้วยการเชื่อฟังพระเจ้า คนที่ดำเนินชีวิตด้วยการเชื่อฟังพระเจ้าได้รับการชำระสำหรับความบาปในอดีตโดยพระโลหิตของพระคริสต์แล้ว

แต่มีบางคนที่ปฏิเสธว่าพวกเขาได้ทำบาปและจำเป็นต้องได้รับการชำระ คนเหล่านั้นคือคนที่พูดว่าพวกเขา “ไม่มีบาป” และ “หลอกลวง” ตัวเอง พวกเขาอ้างว่าตัวเองไม่เคยทำบาป หรือว่าพวกเขาได้กำจัดบาปของตัวเองออกไปได้โดยไม่ต้องพึ่งพาพระคริสต์

อีกครั้งในข้อที่เก้า คือคำสัญญาเกี่ยวกับการยกโทษและการชำระ ในข้อที่สิบเขาเริ่มต้นอีกครั้งว่าคนที่พูดว่าตัวเอง “ไม่มีบาป” ก็กำลังขัดแย้งกันกับพระเจ้า

ยอห์นเขียนเพื่อแก้ไขความผิดพลาดของคนที่ไม่คิดว่าพวกเขาจำเป็นต้องได้รับการชำระและรับการยกโทษจากพระคริสต์ คนที่คิดว่าพวกเขาไม่จำเป็นต้องได้รับความรอด เขาไม่ได้พูดว่าแม้ผู้เชื่อก็ยังคงต้องทำบาปต่อไป เพราะนั่นเป็นการขัดแย้งกับคำสอนหลักที่เขาได้เน้นในจดหมายของเขา

การดำเนินชีวิตในชัยชนะไม่ได้ง่ายเสมอไปเพราะการได้รับสืบทอดความเสื่อมทรามกับความอ่อนแอของมนุษย์ เนื่องจากสิ่งเหล่านี้ที่ทำให้คนมากมายเชื่อว่าการดำเนินชีวิตโดยปราศจากการตั้งใจทำบาปเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แต่พระคุณของพระเจ้ามีคำตอบให้กับปัญหาทั้งสองอย่างนี้

► การได้รับสืบทอดความเสื่อมทรามคืออะไร?

การได้รับสืบทอดความเสื่อมทรามคือการเสื่อมลงของธรรมชาติทางด้านศีลธรรมของมนุษย์ที่ทำให้เขามีแนวโน้มในการทำบาปตั้งแต่เกิด หลังจากกลับใจใหม่ ผู้เชื่อต้องต่อสู้กับแนวโน้มในการทำบาปนี้ แต่พระเจ้าจัดเตรียมพระคุณให้ไม่เพียงแค่ชัยชนะในชีวิตประจำวัน แต่จัดเตรียมการชำระสำหรับความเสื่อมทรามที่ได้รับสืบทอดมาด้วย[1]

ธรรมชาติบาปไม่ได้เป็นสภาพที่เราต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยไปตลอดชีวิต การที่จะดำเนินชีวิตในชัยชนะได้ ผู้เชื่อจำเป็นต้องมาถึงจุดที่เขามีใจยอมจำนนต่อพระเจ้าอย่างไม่มีข้อแม้ ในเวลานั้นเอง พระเจ้าจะชำระใจของเขาให้สะอาดเพื่อเขาจะสามารถรักพระเจ้าได้อย่างเต็มที่

► ความอ่อนแอคืออะไร?

ความอ่อนแอคือความจำกัดหรือความขาดแคลนทางฝ่ายร่างกายและจิตใจ เนื่องจากอาดัมล้มลงในความบาป และความเสื่อมทรามของมนุษย์ที่เกิดขึ้นจากการทำบาปอย่างต่อเนื่อง เราจึงมีความอ่อนแอลงไปจากที่พระเจ้าออกแบบสร้างเราไว้ทั้งทางด้านร่างกาย อารมณ์ และจิตใจ

ความอ่อนแอหมายถึงการที่เราจะทำผิดพลาด เราอาจไม่รู้สิ่งที่ถูกต้องที่จะทำในสถานการณ์หนึ่งๆ เราอาจมีความคิดเห็นที่ผิดเกี่ยวกับชนชั้นหรือกลุ่มชนต่างๆ แนวคิดที่ผิดจะไม่ถูกแก้ไขให้ถูกต้องเองโดยอัตโนมัติเมื่อคนนั้นได้รับความรอด แนวคิดที่ผิดเป็นต้นตอของการกระทำที่ผิด เพราะถ้าคนหนึ่งพลาดที่จะทำในสิ่งที่เขาสมควรทำ เขาก็จะทำในสิ่งที่ผิด

ความอ่อนแออาจทำให้คนหนึ่งต้องดิ้นรนต่อสู้ด้วยหลายสาเหตุ เขาอายไม่ได้เรียนรู้วิธีประยุกต์ใช้หลักการฝ่ายวิญญาณ เขาอาจไม่ได้สร้างวินัยที่จะช่วยให้เขาต้านทานแรงกระตุ้นในชีวิตของเขา เขาอาจไม่ได้มีลักษณะนิสัยที่จะช่วยให้เขาเข้มแข็งในชีวิตประจำวัน เขาอาจไม่เข้าใจความสำคัญของการดำเนินในพระวิญญาณ

เราต้องไม่ด่วนตัดสินคนอื่น เพราะเราไม่รู้ว่าเมื่อใดที่พวกเขาทำบาปด้วยความตั้งใจบ้าง บ่อยครั้งผู้คนทำสิ่งที่ผิดเพราะขาดความรู้และความเป็นผู้ใหญ่ฝ่ายวิญญาณ

คุณเคยถูกล่อลวงโดยที่คิดว่าไม่มีใครถูกล่อลวงเหมือนคุณไหม? คุณเคยสงสัยไหมว่าเป็นไปได้หรือที่จะดำเนินชีวิตในชัยชนะเหนือความบาปได้อย่างสมบูรณ์? พระเจ้าได้สัญญาที่จะประทานพระคุณที่มากกว่าความอ่อนแอของเราในการถูกล่อลวงนั้น

"ไม่มีการทดลองใดๆ เกิดขึ้นกับท่านทั้งหลาย นอกเหนือการทดลองซึ่งเคยเกิดกับมนุษย์ พระเจ้าทรงซื่อสัตย์ พระองค์จะไม่ทรงให้พวกท่านต้องถูกทดลองเกินกว่าที่ท่านจะทนได้ และเมื่อถูกทดลอง พระองค์จะทรงให้มีทางออกด้วย เพื่อพวกท่านจะมีกำลังทนได้" (1 โครินธ์ 10:13)

► เรารู้อะไรบ้างจากพระคัมภีร์ข้อนี้?

ข้อพระคัมภีร์นี้บอกเราถึงสิ่งสำคัญหลายอย่าง

1. การล่อลวงเกิดขึ้นเพราะความเป็นมนุษย์ของเรา หมายความว่าการดิ้นรนต่อสู้ของคุณไม่ได้เป็นเอกลักษณ์ของคุณ
2. พระเจ้ารู้ว่าเรามีความจำกัด พระองค์เข้าใจว่าเราต้องอดทนได้แค่ไหน เราไม่รู้ว่าเราอดทนได้แค่ไหน แต่พระองค์รู้
3. พระเจ้าจำกัดการล่อลวงที่เข้ามาในชีวิตเรา พระองค์ต้องการให้เราดำเนินชีวิตในชัยชนะ ตามพระคัมภีร์ข้อนี้ การมีชัยชนะทุกเวลานั้นเป็นไปได้
4. พระเจ้าจัดเตรียมสิ่งที่เราจำเป็นต้องมีเพื่อชัยชนะ พระองค์เตรียม “ทางเพื่อรอดพ้น” ให้เรา พระเจ้าประสงค์ให้เรามีชีวิตที่มีชัยชนะ พระองค์ประทานพระคุณเพื่อมีชีวิตที่มีชัยชนะ

[1] 1 เธสะโลนิกา 5:23; 1 ยอห์น 1:7; กิจการ 15:9

ให้นักศึกษาเปิดพระธรรมโรมบทที่ 8 และศึกษาข้อพระคัมภีร์ที่แนะนำในบทเรียนตอนนี้

โรมบทที่ 8 ให้คำอธิบายที่ดีเลิศเกี่ยวกับการงานของพระวิญญาณในชีวิตของผู้เชื่อ พระคัมภีร์บอกว่าเราไม่รู้ว่าจะอธิษฐานอย่างไร แต่พระวิญญาณอธิษฐานผ่านทางเรา

บทนี้บอกวิธีการดำเนินชีวิตในชัยชนะให้แก่เรา เราจะไม่ต้องถูกลงโทษหากเราดำเนินตามพระวิญญาณไม่ตามเนื้อหนัง (ข้อที่ 1) เราสามารถเป็นคนชอบธรรมอย่างที่พระเจ้าคาดหวังไว้ได้ เพราะเรามีฤทธิ์อำนาจของพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่ทำงานอยู่ภายในเรา (ข้อที่ 4)

ถ้าหากคนหนึ่งถูกควบคุมโดยธรรมชาติบาป เขาก็จะไม่สามารถทำให้พระเจ้าพอพระทัยได้ (ข้อที่ 8) เขาย่อมถูกลงโทษ (ข้อที่ 1) และถูกพระเจ้าพิพากษา (“ตาย” ในข้อที่ 13) แต่โดยฤทธิ์อำนาจและการทรงนำของพระวิญญาณบริสุทธิ์ เราสามารถทำให้การกระทำบาปมาถึงจุดสิ้นสุดได้ (ข้อที่ 13-14)

บางครั้งจะมีคำถามว่า...

1. จำเป็นไหมสำหรับคริสเตียนคนหนึ่งที่จะดำเนินชีวิตที่มีชัยชนะเหนือความบาป?
2. อะไรจะเกิดขึ้นกับความสัมพันธ์ของผู้เชื่อกับพระเจ้าถ้าหากเขายอมต่อการล่อลวง?
3. เป็นไปได้ไหมสำหรับคนหนึ่งที่จะสูญเสียความรอดหลังจากที่ได้รับมาแล้ว?

มติเอกฉันท์ของคริสตจักรยุคแรกคือคนๆ หนึ่งสามารถร่วงหล่นไปจากความรอดได้ถ้าหากเขาตั้งใจกบฏต่อพระเจ้า บรรดาศิษยาภิบาลในยุคแรกเตือนคนของพวกเขาให้ยืนหยัดในชีวิตที่มีชัยชนะโดยความเชื่อเพราะพระคัมภีร์ให้คำเตือนมากมายเกี่ยวกับเรื่องนี้

ในขณะที่คนบาปคนหนึ่งกลับใจมาเชื่อ เขากลับใจจากความบาปที่เขายอมรับว่าเขาเคยกระทำ เมื่อดำเนินชีวิตด้วยการมีความสัมพันธ์กับพระเจ้า เขามองเห็นสิ่งอื่นๆ ที่เขาจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลง เช่น การกระทำ นิสัย ความสนุกสนานบันเทิง หรือคำพูดต่างๆ ที่ไม่ถวายเกียรติแด่พระเจ้า พระคัมภีร์กล่าวว่า “ขอให้เราชำระตัวเองให้ปราศจากมลทินทุกอย่างของเนื้อหนังและวิญญาณ จงมีความบริสุทธิ์อย่างสมบูรณ์ด้วยความเกรงกลัวพระเจ้า”[1]

จะเป็นอย่างไรถ้าหากผู้เชื่อคนหนึ่งตัดสินใจว่าเขาจะไม่ยอมเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เขาเห็นตอนนี้ว่าผิด? อะไรจะเกิดขึ้นถ้าหากเขาตัดสินใจกลับไปหาความบาปที่เขาได้กลับใจเมื่อได้รับความรอดแล้ว?

บางครั้งผู้คนพูดอย่างนี้ว่า...

• "ถ้าหากชีวิตนิรันดร์เป็นสิ่งที่นิรันดร์จริงๆ มันต้องไม่สามารถสูญเสียได้สิ”
• "ถ้าหากเราได้รับความรอดโดยพระคุณ ไม่ใช่สิ่งที่เรากระทำแล้ว เราก็ไม่สามารถสูญเสียความรอดของเราเพราะสิ่งที่เรากระทำอย่างแน่นอน"
• "บุตรน้อยหลงหายยังคงเป็นบุตรของพ่อ แม้เมื่อเขาอยู่ในต่างประเทศด้วยการกบฏต่อพ่อของเขา”
• "เนื่องจากพระเจ้าประทานความรอดให้เป็นของขวัญ ดังนั้นพระองค์จึงไม่สามารถเอาคืนกลับไปได้”

ความคิดเช่นนั้นทำให้คนนับหลายพันย้อนกลับไปทำบาปหลังจากกลับใจมาเชื่อแล้ว การคิดเช่นนั้นเป็นการคิดว่าพวกเขามั่นคงในความรอดได้โดยไม่ต้องมีชัยชนะเหนือความบาป การเข้าใจสิ่งที่พระคัมภีร์สอนเกี่ยวกับความมั่นคงของผู้เชื่อนับว่าเป็นสิ่งสำคัญ

[1] 2 โครินธ์ 7:1

ใน ยอห์น 15:2-10 ให้ภาพเปรียบเทียบเกี่ยวกับเถาองุ่นและแขนง ซึ่งให้คำตอบต่อคำถามที่สำคัญ

เราติดสนิทกับพระคริสต์ได้อย่างไร? "ถ้าพวกท่านประพฤติตามบัญญัติของเรา ท่านก็จะติดสนิทอยู่กับความรักของเรา" (ข้อที่ 10) การหยุดติดสนิทกับพระคริสต์ย่อมหมายถึงการที่คนนั้นหยุดเชื่อฟังพระองค์ แล้วอะไรจะเกิดขึ้น?

“ถ้าใครไม่ได้ติดสนิทอยู่กับเรา คนนั้นก็ต้องถูกตัดทิ้งเสียเหมือนแขนง แล้วก็เหี่ยวแห้งไป และถูกเก็บเอาไปเผาไฟ” (ข้อที่ 6) ถ้าหากคนใดหยุดเชื่อฟัง คือการหยุดติดสนิทกับพระคริสต์ เขาก็ถูกปฏิเสธ ภาพของแขนงที่ถูกเผาอธิบายถึงการถูกปฏิเสธอย่างสิ้นเชิง

 “จงติดสนิทอยู่กับเราและเราติดสนิทอยู่กับพวกท่าน” (ข้อที่ 4) “แขนงทุกแขนงในเราที่ไม่ออกผล พระองค์ก็ทรงตัดทิ้งเสีย” (ข้อที่ 2) ถ้าเราไม่ติดสนิทกับพระคริสต์ด้วยการเชื่อฟัง เราก็ไม่สามารถเกิดผลได้ การเกิดผลหมายถึงการดำเนินชีวิตที่ได้รับการเปลี่ยนแปลง รับการอวยพร และได้รับการนำโดยพระคุณของพระเจ้า ถ้าหากคนหนึ่งไม่เชื่อฟังพระเจ้า เขาก็แยกตัวออกจากกระแสของชีวิตที่พระเจ้าจัดเตรียมไว้ให้และไม่สามารถมีชีวิตออกมาจากพระคุณของพระเจ้าได้ คนที่ไม่เกิดผลก็ถูกปฏิเสธ

ความรอดเป็นของขวัญแห่งพระคุณ แต่ไม่ใช่ของขวัญที่จะได้รับโดยแยกต่างหากจากการมีความสัมพันธ์กับผู้ให้ ถ้าหากแซลลี่ให้หนังสือเล่มหนึ่งแก่วิลลี่ มันเป็นของเขาจริงๆ วิลลี่สามารถทำอะไรก็ได้กับหนังสือนั้น แซลลี่ต้องการให้เขาอ่าน แม้ว่าเขาไม่อ่าน เธอก็ไม่เอาคืนไปจากเขา เขาอาจทิ้งมันให้เปียกฝน หรือฉีกมัน หรือใช้ฆ่าแมลง แซลลี่ไม่สามารถเอาคืนจากเขา เพราะเธอให้เขาแล้ว การครอบครองหนังสือของวิลลี่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์ของเขากับแซลลี่เย แม้ว่าเขาเปลี่ยนไปเป็นศัตรูของแซลลี่ หนังสือนั้นก็ยังคงเป็นของเขา

ภาพเปรียบเทียบเถาองุ่นแสดงให้เห็นว่าความรอดแตกต่างจากของขวัญที่คนหนึ่งสามารถเก็บไว้ได้โดยไม่ต้องมีความสัมพันธ์กับผู้ให้ พระคริสต์เป็นเถามองุ่นที่ให้ชีวิตแก่เรา[1] ความรอดได้รับการครอบครองโดยผ่านความสัมพันธ์ พระคัมภีร์บอกเราในที่นี้ว่าเราจะเก็บรักษาความรอดเอาไว้ได้โดยไม่ได้ขึ้นกับสิ่งที่เราทำ แต่การแยกขาดจากพระคริสต์ก็เป็นการแยกขาดจากความรอด เรายังคงอยู่ในความสัมพันธ์ที่ช่วยเราให้รอดได้นี้โดยการวางใจและเชื่อฟังพระเจ้า[2]

ภาพอธิบายสมัยใหม่สามารถใช้หลอดไฟกับกระแสไฟฟ้า หลอดไฟมีแสงสว่างได้ก็เพราะกระแสไฟฟ้าไหลผ่านมัน หลอดไฟเองไม่สามารถให้ความสว่างได้ถ้าหากมันไม่ได้เชื่อมต่อกับแหล่งจ่ายกระแสไฟฟ้า เช่นเดียวกัน เรามีชีวิตนิรันดร์ได้โดยการมีความสัมพันธ์กับพระคริสต์ ชีวิตของพระองค์ไหลเข้ามาในเรา หากเราแยกขาดจากพระองค์

เราก็ไม่ได้เก็บรักษาชีวิตนั้นไว้

[1] ยอห์น 15:6

[2] ยอห์น 15:10

มีบางคนพูดว่าไม่มีทางที่ชื่อจะถูกนำออกจากหนังสือแห่งชีวิตหลังจากที่ถูกเขียนเอาไว้แล้ว แต่มีอย่างน้อยหนึ่งทางที่ชื่อสามารถถูกลบออกไปได้

"และถ้าใครตัดถ้อยคำอะไรออกจากหนังสือพยากรณ์นี้ พระเจ้าก็จะทรงตัดส่วนแบ่งของเขาที่มีอยู่ในต้นไม้แห่งชีวิตและในนครบริสุทธิ์ ตามที่เขียนไว้ในหนังสือเล่มนี้ไปเสีย" (วิวรณ์ 22:19)

มีเพียงไม่กี่คนที่รู้สึกผิดเกี่ยวกับเอาตัวอักษรที่เป็นส่วนหนึ่งของพระธรรมวิวรณ์นี้ออกไป แต่ประเด็นคือนั่นเป็นการกระทำที่ทำให้ชื่อสามารถถูกลบออกจากหนังสือแห่งชีวิตได้

พระคัมภีร์เตือนเราว่าใครที่เคยได้รับความรอดแล้วสามารถสูญเสียความรอดได้โดยการพ่ายแพ้ต่อความบาป “เช่นเดียวกัน คนที่ชนะก็จะสวมเสื้อสีขาว และเราจะไม่ลบชื่อของเขาออกจากหนังสือแห่งชีวิต” (วิวรณ์ 3:5) พระสัญญามากมายที่ประทานให้กับคริสตจักรต่างๆ ในพระธรรมวิวรณ์ และส่วนใหญ่อ้างอิงถึงความรอด (ดูใน 2:11) แต่พระสัญญาทั้งหมดขึ้นอยู่กับการมีชัยชนะของผู้เชื่อ พวกเขาเป็นคนที่ได้รับความรอด แต่พวกเขาจะสูญเสียความรอดถ้าหากความบาปเอาชนะพวกเขาได้

ครั้งหนึ่ง เปาโลเป็นกังวลว่าคนที่กลับใจมาเชื่อในเมืองเธสะโลนิกาจะทิ้งความเชื่อของพวกเขา เขาบอกว่าถ้าหากสิ่งนั้นเกิดขึ้น การตรากตรำทำงานหนักของเขาในการประกาศก็จะสูญเปล่า[1] สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าเป็นไปได้ที่ผู้เชื่อจะร่วงหล่นจากความเชื่อซึ่งทำให้การกลับใจมาเชื่อตั้งแต่แรกของเขาไร้ค่า

ใน 2 เปโตร 2:18-21 เราพบว่ามีผู้สอนเท็จที่หลอกลวงผู้เชื่อบางคนที่ได้ “รอดพ้นจากมลทินของโลกโดยผ่านทางความรู้ถึงพระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้าและพระผู้ช่วยให้รอด” ผู้เชื่อดั้งเดิมเหล่านี้ได้ “รู้ถึงหนทางแห่งความชอบธรรม” แต่ทิ้งมันไป ข้อความนี้บอกว่าการที่พวกเขาไม่เคยรู้จักทางนั้นมาก่อนเลยก็ดีกว่าการที่พวกเขารู้แล้วหันกลับไปใช้ชีวิตที่ทำบาป นี่แสดงให้เห็นว่าเป็นไปได้ที่คนหนึ่งจะสูญเสียความรอดของเขา จะไม่มีอะไรเลวร้ายไปกว่าการที่เขาได้รับความรอดแล้วสูญเสียไป

ฐานะในการเป็นบุตรสามารถเปลี่ยนแปลงได้ เราเคยเป็นลูกของมาร[2] และเป็นลูกแห่งพระพิโรธ[3] แต่ฐานะการเป็นบุตรได้รับการเปลี่ยนแปลงเมื่อพระเจ้ารับเราให้เป็นบุตรของพระองค์ บุตรน้อยหลงหายสูญเสียผลประโยชน์ต่างๆ ในฐานะของบุตรเมื่อเขาตีตัวห่างจากพ่อ เมื่อเขากลับมา พ่อกล่าวถึงเขาว่าเป็นดั่งคนที่ตายไปแล้ว[4]

พระเจ้าต้องการให้ผู้เชื่อรู้สึกมั่นคง แต่ไม่ได้ตั้งอยู่บนพื้นฐานของความรู้สึกของตัวเองที่เป็นความมั่นคงจอมปลอมซึ่งทำให้พวกเขาตกอยู่ในอันตราย เราต้องไม่สัญญากับผู้เชื่อในสิ่งที่พระเจ้าไม่ได้สัญญา พระองค์ไม่ได้สัญญาว่าเราจะอยู่รอดปลอดภัย ไม่สูญเสียความรอด ไม่ว่าเราจะทำอะไรก็ตาม พระองค์สัญญาที่จะนำเราและทำให้เราสามารถใช้ชีวิตที่มีชัยชนะเหนือความบาปได้ นั่นย่อมเพียงพอแล้วที่จะให้ความมั่นใจแก่เราเพื่อเป็นอิสระจากความกลัว[5]

บางครั้งผู้เชื่อสงสัยเกี่ยวกับความรอดของตัวเอง พวกเขาอาจมั่นใจว่าครั้งหนึ่งเคยรอด แต่สงสัยว่าพวกเขายังคงอยู่ในความสัมพันธ์กับพระเจ้าที่ทำให้ได้รับความรอดไหม พระคัมภีร์ไม่ได้ปล่อยให้เราสงสัยในเรื่องที่สำคัญนี้ เป็นพระประสงค์ของพระเจ้าที่ผู้เชื่อจะมั่นใจในความรอดเพื่อเขาจะมี “ความกล้าในวันพิพากษา”[6] ไม่สงสัยว่าเขาจะผ่านการตรวจสอบของพระเจ้าหรือไม่

เมื่อผู้เชื่อมีความสงสัย เขาไม่ควรเพิกเฉยต่อความสงสัยนั้นเพราะครั้งหนึ่งเขาเคยรอด เป็นสิ่งถูกต้องที่จะ “ตรวจสอบตัวเองว่าคุณยังอยู่ในความเชื่อหรือไม่”[7] ถ้าหากคนหนึ่งรู้ว่าเขาได้รับความรอดโดยการทำตามขั้นตอนความรอดจากพระคัมภีร์ และเขากำลังติดสนิทกับพระคริสต์โดยการดำเนินชีวิตด้วยการเชื่อฟัง มีความสัมพันธ์กับพระองค์ เขาก็สามารถมั่นใจได้ว่าเขามีชีวิตฝ่ายวิญญาณ

บันทึกสำหรับผู้สอน: สมาชิกในชั้นเรียนสามารถเลือกอธิบายข้อมูลจากทั้งสองตอนของบทเรียนได้ (ความผิดพลาดที่ต้องหลีกเลี่ยง: “ความคาดหวังที่ต่ำ” กับ “ทำไมสำคัญ”) และตอนสุดท้าย (“แนวทางปฏิบัติสำหรับการดำเนินชีวิตที่มีชัยชนะ) ด้านล่างนี้

[1] 1 เธสะโลนิกา 3:5

[2] ยอห์น 8:44

[3] เอเฟซัส 2:2

[4] ลูกา 15:32

[5] “คนที่เชื่อว่าเป็นไปได้ที่เขาจะร่วงหล่นจากความเชื่อ และกลัวว่าเขาอาจล้มลงได้ ก็ไม่ขาดความสบายใจที่จำเป็นต้องมี หรือเขาไม่ต้องทุกข์ทรมานด้วยความวิตกกังวล เพราะเมื่อเขารู้ว่าเขาจะไม่ร่วงหล่นจากความเชื่อผ่านการบีบบังคับของซาตาน ความบาป หรือโลก หรือความอ่อนแอของเนื้อหนังก็เพียงพอที่จะให้ความสบายใจโดยไม่ต้องกังวลใจ นอกเสียจากว่าเขาจะยอมจำนนต่อการล่อลวงและไม่สนใจที่จะใช้ชีวิตตามความรอดของเขาด้วยการทำตามจิตสำนึก” - เจมส์ อามิเนียส บทคัดย่อจากงานเขียนเรื่อง “ความมั่นใจในความรอด”

[6] 1 ยอห์น 4:17

[7]  2 โครินธ์ 13:5

ดูเหมือนการมีชัยชนะเหนือความบาปจะเป็นไปไม่ได้สำหรับผู้คนเพราะสองสิ่งคือ ความอ่อนแอกับการรับสืบทอดความเสื่อมทราม เราต้องจดจำว่าพระเจ้าไม่ได้ลงโทษเราเนื่องจากความจำกัดในการเป็นมนุษย์ พระเจ้าให้ฤทธิ์เดชโดยพระวิญญาณของพระองค์แก่เราเพื่อเราจะสามารถทำให้พระประสงค์ของพระองค์สำเร็จได้ การมีความอ่อนแอไม่ใช่ความบาป และไม่มีใครต้องเป็นคนบาปเพราะความอ่อนแอ

อิทธิพลของการรับสืบทอดความเสื่อมทรามยังคงมีหลังจากการกลับใจมาเชื่อ แต่พระเจ้าจัดเตรียมพระคุณเพื่อการชำระล้าง เราไม่ได้ถูกกล่าวโทษเนื่องจากการเกิดมาพร้อมกับการรับสืบทอดความเสื่อมทราม แต่ถ้าหากเรายังคงเก็บมันเอาไว้ นั่นคือความผิดของเรา ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นความอ่อนแอหรือการรับสืบทอดความเสื่อมทรามจึงไม่ควรทำให้เราสูญเสียความหวังในการดำเนินชีวิตอย่างมีชัยชนะได้

โดยความเชื่อในพระคริสต์ เราเป็นหนึ่งเดียวกันกับพระองค์ เรามีส่วนร่วมในการตายและในการฟื้นขึ้นจากความตายของพระองค์ สำหรับเราแล้วนั่นหมายความว่าเราตายต่อบาปและฟื้นขึ้นมาสู่ชีวิตใหม่ พระองค์อยู่ในเราและเราอยู่ในพระองค์ ชีวิตคริสเตียนไม่ได้มีเพียงแค่การพยายามทำตามแบบอย่างของพระองค์ และทำให้ดีที่สุดในส่วนของเราเท่านั้น แต่ชีวิตคริสเตียนยังเป็นชีวิตที่ดำเนินโดยพระคริสต์ที่อยู่ในเรา พระองค์มีชัยชนะเหนือความบาปเมื่อพระองค์ดำเนินบนโลกนี้ และพระองค์ยังคงดำเนินชีวิตอย่างมีชัยชนะภายในเราด้วย

หญิงยากจนคนหนึ่งสวมเสื้อผ้าขาดวิ่นนั่งอยู่ริมถนนในเมืองใหญ่ ผมของเธอพันกันและสกปรก เนื้อตัวของเธอสกปรกและเปรอะเปื้อน เธอนั่งอยู่ในความสิ้นหวัง ทันใดนั้น เกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ และเจ้าชายผู้ยิ่งใหญ่แห่งอาณาจักรก็เสด็จมาพร้อมกับขุนนางของเขาอยู่ตรงหัวมุมนั้น เจ้าชายทั้งหล่อ แข็งแกร่ง และใจดี! เมื่อรถม้าแล่นผ่านจุดที่หญิงโสโครกนั่งอยู่ เจ้าชายก็ตะโกนบอกคนขับรถม้าของเขาว่า “หยุด!”

เมื่อรถม้าหยุด เจ้าชายกล่าวกับคนรับใช้ของเขาว่า “หญิงคนนั้นที่กำลังนั่งริมถนนคือคนที่เราจะอยากแต่งงานด้วย!”

ถึงตอนนี้ฉากเปลี่ยนไป เรามองเห็นในวังที่เป็นวันแต่งงาน เราเห็นอะไร? หญิงโสโครกยังนุ่งห่มเสื้อผ้าขาดวิ่นพร้อมกับผมที่พันกันและสกปรก รอบตัวเธอมีสาวใช้คอยถือชุดแต่งงาน สบู่ และน้ำหอม แต่เจ้าสาวไม่สนใจที่จะเตรียมตัวสำหรับวันแต่งงานของเธอ หญิงคนหนึ่งถามว่า “คุณผู้หญิง คุณอยากเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับงานแต่งงานไหม?” เจ้าสาวตอบว่า “ฉันเป็นแบบนี้เมื่อเขาเห็นฉันและต้องการจะแต่งงานกับฉัน ดังนั้นฉันคิดว่าตอนนี้ฉันเป็นยังไงก็ไม่สำคัญหรอก” 

เราคงจะตกใจสุดขีดกับทัศนคติแบบนี้ เพราะเจ้าชายรักเธอ เขาไม่ต้องการให้เธออยู่ในสภาพแบบนั้น เพราะเจ้าชายรักเธอแม้เมื่อเธอไม่น่าดึงดูดใจ เธอควรต้องการทำให้ตัวเองดูดีที่สุดเพื่อเขา

พระเจ้ารักเราขณะที่เราเป็นคนบาป แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าความบาปไม่สำคัญ เพราะพระองค์รักเรา พระองค์จึงต้องการเปลี่ยนสภาพของเราใหม่ เพราะพระองค์รักเรา เราจึงสมควรต้องการมีภาพลักษณ์และอุปนิสัยที่ทำให้พระองค์พระทัย

ทั่วโลกนี้ ความจริงของคริสเตียนถูกผสมปะปนด้วยความเชื่องมงาย บางคนสอนเรื่องชัยชนะเหนือความบาปผ่านคำอธิษฐานซ้ำซาก ประสบการณ์ทางอารมณ์ การขับวิญญาณชั่ว (ที่ถูกคิดถึงว่าเป็นต้นเหตุของความบาป) การทรมานกาย การสวมใส่เครื่องรางของขลัง การติดหรือแขวนสัญลักษณ์ทางวิญญาณต่าง ๆ ไว้รอบบ้าน หรือการเจิมร่างกายด้วยน้ำมันพิเศษ นี่เป็นชัยชนะโดยผ่าน “ของวิเศษฝ่ายวิญญาณ” 

บางคนสอนเรื่องชัยชนะเหนือความบาปที่ง่ายเกินไป พวกเขาพูดว่าประสบการณ์ความรอดและการเต็มล้นด้วยพระวิญญาณจะทำลายอำนาจความบาปอย่างถาวร พวกเขาล้มเหลวในการเน้นถึงความจำเป็นของการเติบโตฝ่ายวิญญาณ การมีวินัย และการเฝ้าระวังอย่างต่อเนื่อง

คนที่ล้มเหลวในการมีชัยชนะอย่างต่อเนื่องเหนือโลกและความบาปควรถามตัวเองอย่างซื่อตรงด้วยคำถามต่อไปนี้

(1) ฉันได้บังเกิดใหม่จริง ๆ หรือไม่?

ฉันได้ตายต่อชีวิตเก่า ฉันได้กลับใจใหม่และทิ้งชีวิตเก่าแล้วหรือยัง? ฉันมีชีวิตใหม่ในพระคริสต์ มีทัศนคติใหม่ มีความปรารถนาใหม่ มีความหิวกระหายต่อสิ่งต่าง ๆ ของพระเจ้า (2 โครินธ์ 5:17) ไหม? พระคริสต์ได้เข้ามาสถิตในใจของฉันผ่านทางพระวิญญาณบริสุทธิ์แล้วหรือยัง? ฉันกำลังพยายามใช้พลังของความตั้งใจของมนุษย์เพื่อเอาชนะความบาป หรือฉันกำลังพึ่งฤทธิ์เดชของพระเจ้าผู้สถิตอยู่ภายในฉัน (กาลาเทีย 2:20)?

(2) ฉันกำลังสะสมพระวจนะไว้ในใจของฉันหรือไม่?

ผู้เขียนสดุดียืนยันว่า “ข้าพระองค์ได้เก็บรักษาพระดำรัสของพระองค์ไว้ในใจ เพื่อข้าพระองค์จะไม่ทำบาปต่อพระองค์” (สดุดี 119:11) เราต้องได้รับการเลี้ยงดูด้วยพระวจนะของพระเจ้าเหมือนกับทารกที่หิวที่ได้รับการเลี้ยงดูด้วยนมของแม่ (1 เปโตร 2:2)

(3) ฉันกำลับนับว่าตัวเองตายต่อบาปและมีชีวิตในพระเจ้าจริง ๆ หรือยัง?

“ในทำนองเดียวกัน พวกท่านจงถือว่าท่านได้ตายต่อบาป และมีชีวิตสนิทกับพระเจ้าโดยพระเยซูคริสต์” (โรม 6:11) ฉันกำลังปฏิเสธการทดลองด้วยความมั่นใจว่ามันไม่มีอำนาจเหนือฉันหรือไม่?

(4) ฉันกำลังพึ่งพาพระเจ้าเพื่อมีชัยชนะหรือไม่?

อัครทูตยอห์นประกาศว่าคนที่บังเกิดเข้าในครอบครัวของพระเจ้าก็ “ชนะโลกแล้ว และนี่คือชัยชนะที่ได้เอาชนะโลก คือความเชื่อของเรา” (1 ยอห์น 5:4) อัครทูตเปาโลกล่าวว่าเขาจะไม่วางใจในสิ่งใดนอกจากไม้กางเขนของพระเยซู เพราะโดยทางกางเขนนั้นที่ทำให้สิ่งต่าง ๆ ของโลกนี้สูญเสียอำนาจของมันในการดึงดูดและควบคุมข้าพเจ้า (กาลาเทีย 6:14) เป็นไม่ได้สำหรับเราที่จะใช้ชีวิตที่มีชัยชนะอย่างต่อเนื่องได้ถ้าหากเราลืมแหล่งแห่งความชอบธรรมทั้งสิ้นคือพระเยซู

(5) ฉันได้ติดสนิทกับพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าทุกวันโดยความเชื่อและไม่เปิดโอกาสให้กับความบาปเลยหรือไม่?

ไม่สำคัญว่าเราอยู่ตรงจุดไหนบนเส้นทางชีวิตคริสเตียน ชัยชนะไม่เคยเกิดขึ้นแบบอัตโนมัติ เราต้องมีทัศนคติของพระเยซูต่อความบาปและทำตามแบบอย่างของพระองค์ (โรม 13:14; เอเฟซัส 4:24)

(6) ข้าพเจ้าสวมใส่ยุทธภัณฑ์ฝ่ายวิญญาณของพระเจ้าหรือไม่?

ในสนามรบของชีวิตผู้เชื่อหลายคนต่างถูกทำให้บาดเจ็บจากลูกศรของซาตานเพียงเพราะพวกเขาประมาทไม่สวมใส่เครื่องป้องกันฝ่ายวิญญาณของพวกเขา (เอเฟซัส 6:11)

(7) ฉันได้ฝึกวินัยส่วนตัวหรือไม่?

ไม่สำคัญว่าเราเป็นผู้ใหญ่ในความเชื่อแค่ไหน การมีวินัยส่วนตัวเป็นสิ่งจำเป็นเสมอ ฉันกำลังฝึกควบคุมร่างกายและนำให้มันอยู่ใต้วินัยไหม? ความปรารถนาตามธรรมชาติที่พระเจ้าประทาน (เช่น ความอยากอาหาร การนอนหลับ หรือความปรารถนาทางเพศ) ต้องได้รับการควบคุม เพื่อสิ่งเหล่านี้จะทำตามจุดประสงค์ของจิตวิญญาณที่บังเกิดใหม่ เนื่องจากร่างกายของเราถูกทำให้บาป ความปรารถนาของมันจึงไม่สมดุล ร่างกายต้องไม่ได้รับอนุญาตให้เป็นเจ้านาย แต่มันต้องรับใช้วิญญาณ เปาโลกล่าวว่าเขาฝึกวินัยร่างกายของเขาและทำให้มันเชื่อฟังเขา เพื่อเขาจะไม่กลายเป็นคนที่ใช้การฝ่ายวิญญาณไม่ได้ (1 โครินธ์ 9:25-27) วินัยนี้เป็นสิ่งจำเป็นต่อคริสเตียนทุกคน

(8) ฉันกำลังดำเนินชีวิตด้วยการเชื่อฟังหรือไม่?   

“จงเดินในความสว่าง” เป็นคำกำชับของอัครทูตยอห์น (1 ยอห์น 1:7) เนื่องจากมีกับดัก หินสะดุด และสถานที่ที่อันตรายมากมายบนเส้นทางสู่สวรรค์ เราจึงต้องเดินในความสว่างแห่งพระวจนะของพระเจ้า (สดุดี 119:105) และในการสถิตอยู่ของพระวิญญาณบริสุทธิ์ (ยอห์น 14:26) การเชื่อฟังนำไปสู่พระสัญญาที่ว่าพระโลหิตของพระเยซูจะรักษาเราให้สะอาดเสมอ แต่การเดินในความมืดนำให้คนที่ปฏิเสธที่จะหันกลับต้องสะดุดล้มลงหรือตายได้

ชั้นเรียนควรอ่าน “คำประกาศหลักความเชื่อ” พร้อมกันอย่างน้อยสองรอบ

การดำเนินชีวิตในชัยชนะเหนือความบาปเป็นสิทธิพิเศษและหน้าที่ของผู้เชื่อทุกคน ผู้เชื่อมีชีวิตจากความสัมพันธ์ที่เขามีกับพระคริสต์ ผู้เชื่อที่ปฏิเสธพระประสงค์ของพระเจ้าและกลับไปทำความบาปก็ได้ทำลายความสัมพันธ์ที่ช่วยให้รอดที่เขามีกับพระเจ้า พระเจ้าจัดเตรียมพระคุณเพื่อให้กำลัง ดังนั้นผู้เชื่อสามารถเอาชนะการล่อลวงทุกอย่างได้

(1) ศึกษาพระคัมภีร์ตอนต่างๆ: นักศึกษาแต่ละคนจะถูกมอบหมายให้ศึกษาพระคัมภีร์หนึ่งตอนจากรายการด้านล่างนี้ โดยให้นักศึกษาอ่านพระคัมภีร์ตอนนั้นและเขียนหนึ่งย่อหน้าเพื่ออธิบายว่าพระคัมภีร์ตอนนั้นพูดถึงหัวข้อที่เราเรียนกันในบทนี้อย่างไรบ้าง ขอให้ทำการบ้านนี้ก่อนถึงชั่วโมงเรียนครั้งถัดไป

• 2 เปโตร 1:1-11
• ฮีบรู 10:23-39
• วิวรณ์ 3:14-22
• ยากอบ 1:21-27
• มัทธิว 13:18-23

(2) ทดสอบ: ชั่วโมงเรียนถัดไปจะเริ่มต้นด้วยการทดสอบสำหรับบทที่ 9 ขอให้เตรียมตัวด้วยการศึกษาคำถามสำหรับการทดสอบอย่างละเอียด

(3) การบ้านสำหรับการสอน: ทำตามรายการที่กำหนดและรายงานเกี่ยวกับการสอนชั้นเรียนภายนอก

(1) ใจความสำคัญของ 1 ยอห์นคืออะไร?

(2) อุปนิสัยอะไรของผู้เชื่อที่เน้นมากที่สุดใน 1 ยอห์น?

(3) สี่สิ่งที่เรารู้จาก 1 โครินธ์ 10:13 คืออะไร?

(4) ผู้เชื่อจะรักษาความต่อเนื่องในการติดสนิทกับพระคริสต์ได้อย่างไร?

(5) อะไรคือสิ่งที่จำเป็นต่อการรักษาความรอดเอาไว้?