(1) ระวังการใช้สิ่งทดแทนที่เป็นเท็จในการประยุกต์ใช้พระคัมภีร์

(2) ทำตามกระบวนการจากการตีความไปสู่การประยุกต์ใช้ข้อความพระคัมภีร์

(3) รู้คำถามเจาะจงเพื่อค้นพบการประยุกต์ใช้ข้อความพระคัมภีร์

(4) ฝึกทำตามขั้นตอนเหล่านี้กับข้อพระคัมภีร์ตอนที่เลือกไว้

► อภิปรายถึงความสัมพันธ์ของการตีความกับการประยุกต์ใช้กับพระคัมภีร์ตอนที่คุณกำลังศึกษาในปัจจุบัน เมื่อคุณเทศนาหรือสอน อย่างไหนที่ง่ายกว่ากัน ระหว่างตีความเนื้อหากับประยุกต์ใช้ให้เข้ากับโลกในปัจจุบัน? เมื่อคุณศึกษาพระคัมภีร์หรือฟังคำเทศนา คุณสามารถนำไปประยุกต์ใช้กับชีวิตของคุณได้ไหม?

เจค็อบพูดว่า “ศิษยาภิบาลครับ เราพบกันได้ไหม? ผมมีคำถามสำคัญเกี่ยวกับพระคัมภีร์” ต่อมาในสัปดาห์นั้น ศิษยาภิบาลก็พบกับเจค็อบและดูพระคัมภีร์หลายข้อที่พูดถึงปัญหาที่เจค็อบกำลังเผชิญ หลังจากไม่กี่นาที เจค็อบปิดพระคัมภีร์และพูดว่า “ผมขอพูดแบบตรงไปตรงมานะครับ ผมรู้แล้วว่าพระคัมภีร์พูดว่าอะไร แต่ผมไม่อยากทำสิ่งนี้ มันยากเกินไปสำหรับผม”

ปัญหาของเจค็อบไม่ได้อยู่ที่การตีความ แต่ปัญหาอยู่ที่การประยุกต์ใช้ การเพียงปฏิบัติตามสิ่งที่พระคัมภีร์กล่าวและตีความความหมายของพระคัมภีร์นั้นยังไม่เพียงพอ เราต้องนำพระคัมภีร์มาประยุกต์ใช้กับชีวิตของเราด้วย บ่อยครั้งที่การศึกษาพระคัมภีร์จะสิ้นสุดลงที่ขั้นตอนการตีความ

เราเริ่มต้นด้วยการสังเกตสิ่งที่ข้อความพระคัมภีร์กล่าว เราดำเนินต่อไปโดยการตีความว่าข้อความนั้นหมายถึงอะไร และเราต้องจบลงด้วยการนำข้อความนั้นมาประยุกต์ใช้ในชีวิตของเรา เราสามารถสรุปกระบวนการนี้ด้วยคำถามสามข้อดังต่อไปนี้

• ข้อความพระคัมภีร์กล่าวว่าอะไร? (การสังเกต)

• ข้อความนั้นหมายถึงอะไร? (การตีความ)

• ข้อความนั้นใช้ได้ผลอย่างไรในชีวิตของฉัน? (การประยุกต์ใช้)

ผู้เขียนสดุดีเขียนว่าคนที่ปีติยินดีในธรรมบัญญัติของพระเจ้าและใคร่ครวญธรรมบัญญัติจะเป็นเหมือน “ต้นไม้ที่ปลูกไว้ริมธารน้ำ ซึ่งเกิดผลตามฤดูกาล” (สดุดี 1:2-3) ซาตานพยายามกีดกันเราออกจากพระคัมภีร์ พระองค์รู้ว่าเราจะอ่อนแอลงและตายฝ่ายวิญญาณหากเราไม่รับการหล่อเลี้ยงจากพระวจนะของพระเจ้า[1]

หากซาตานไม่สามารถกีดกันเราให้ห่างจากพระวจนะของพระเจ้า ซาตานก็จะพยายามกีดกันไม่ให้เรานำความจริงมาประยุกต์ใช้ในชีวิต ตราบใดที่เราไม่ดำเนินชีวิตตามพระวจนะของพระเจ้า เราก็จะไม่เกิดผล หากซาตานไม่สามารถกีดกันเราจากการอ่านพระคัมภีร์ได้ ซาตานจะล่อใจเราเพื่อให้ยอมรับสิ่งทดแทนการประยุกต์ใช้

เราเอาการตีความมาแทนที่การประยุกต์ใช้

เป็นไปได้ที่เราจะศึกษาข้อพระคัมภีร์อย่างละเอียดและพิจารณาความหมายโดยไม่นำไปปฏิบัติ เมื่อดาวิดได้ยินคำอุปมาของนาธานเกี่ยวกับคนรวยที่ขโมยแกะของคนจน เขาก็ตอบสนองด้วยการตีความที่ถูกต้อง “พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด คนที่ทำเช่นนั้นสมควรตาย และจะต้องคืนลูกแกะตัวเมียให้สี่เท่าเพราะเขาได้ทำสิ่งนี้ และเพราะว่าเขาไม่มีความเมตตา” (2 ซามูเอล 12:5-6)

การตีความของดาวิดนั้นถูกต้อง เขาตอบสนองในนามของพระยาห์เวห์ เขายืนกรานถึงความยุติธรรม เขาเรียกร้องให้มีการชดใช้ ไม่มีใครตำหนิการตีความของดาวิดได้ แต่ดาวิดล้มเหลวในการนำอุปมานั้นไปใช้กับชีวิตของเขาเอง ผู้เผยพระวจนะได้ประยุกต์ใช้อุปมานี้ว่า “ฝ่าพระบาทนั่นแหละคือชายคนนั้น” (2 ซามูเอล 12:7)

นี่เป็นสิ่งที่อันตรายเป็นพิเศษสำหรับนักเทศน์และผู้สอน เราสามารถสอนพระคัมภีร์ให้กับคนอื่นในขณะที่เพิกเฉยต่อการไม่เชื่อฟังของตัวเราเอง ยากอบเตือนว่าไม่ให้ตีความโดยปราศจากการเชื่อฟัง “เพราะฉะนั้น คนที่รู้ว่าอะไรเป็นความดีที่ต้องทำ แต่ไม่ได้ทำ คนนั้นจึงมีบาป” (ยากอบ 4:17) หลังจากที่เราตีความพระคัมภีร์อย่างถูกต้องแล้ว เราต้องไม่พลาดที่จะนำไปปฏิบัติ เราจะต้องไม่เอาการตีความมาแทนที่การประยุกต์ใช้

เราเอาการเชื่อฟังบางส่วนมาแทนที่การเชื่อฟังอย่างเต็มที่

เป็นไปได้ที่เราจะศึกษาพระคัมภีร์ตอนหนึ่ง กำหนดความหมาย และค้นพบบางด้านของการประยุกต์ใช้โดยไม่ยอมให้มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นกับเราอย่างเต็มที่ เราอาจพบบางด้านที่เราจะเชื่อฟังพระคัมภีร์ แต่เราอาจเพิกเฉยต่อบางด้านที่เป็นการไม่เชื่อฟังที่ฝังลึกสุดในชีวิตของเราก็ได้

เป็นไปได้ที่เราเคยศึกษา เอเฟซัส 4:29 “อย่าให้คำเลวร้ายออกจากปากของท่านทั้งหลาย แต่จงกล่าวคำดีๆ ที่เสริมสร้างและที่เหมาะกับความต้องการ เพื่อจะได้เป็นคุณแก่คนที่ได้ยิน” ในขั้นตอนการประยุกต์ใช้ เราจะตรวจสอบความสัมพันธ์ที่สำคัญของเรา เราจะถามว่า...

• “คำเทศนาของฉันเสริมสร้างสมาชิกของฉันหรือไม่?” “ใช่ ฉันเป็นศิษยาภิบาลที่สัตย์ซื่อ”

• “ฉันใช้คำพูดที่สนับสนุนลูกๆ ของฉันไหม?” “ใช่ ฉันเป็นพ่อแม่ที่รักลูก”

• “ฉันเสริมสร้างคู่ครองของฉันไหม?” “ไม่เลย ฉันมักจะตอบสนองในทางลบกับคู่ครองของฉัน”

การสื่อสารของคุณกับคู่ครองเป็นจุดที่พระวิญญาณของพระเจ้าอยากเปลี่ยนคุณ ซาตานล่อใจคุณให้เอาการเชื่อฟังในด้านอื่นๆ มาแทนที่การประยุกต์ใช้พระคัมภีร์ตอนนี้เพื่อเปลี่ยนแปลงชีวิตในด้านความสัมพันธ์ของคุณกับคู่ครอง ซาตานล่อใจคุณให้ยอมรับการเชื่อฟังบางส่วนแทนที่จะอุทิศตัวเองเพื่อการเชื่อฟังอย่างเต็มที่

เราเอาคำแก้ตัวมาแทนที่การกลับใจใหม่

มีธรรมาจารย์คนหนึ่งถามพระเยซูว่า “ท่านอาจารย์ ข้าพเจ้าจะต้องทำอะไรเพื่อจะได้รับชีวิตนิรันดร์?” (ลูกา 10:25) ธรรมาจารย์คนนั้นรู้อยู่แล้วว่าคำตอบคือ “พวกท่านจงรักองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าของท่านด้วยสุดใจของท่าน ด้วยสุดจิตของท่าน ด้วยสุดกำลังของท่าน และด้วยสุดความคิดของท่าน และจงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง” (ลูกา 10:27)

ธรรมาจารย์คนนั้นเข้าใจพระคัมภีร์ “แต่คนนั้นต้องการจะรักษาหน้า จึงทูลพระเยซูว่า ‘ใครเป็นเพื่อนบ้านของข้าพเจ้า?’” (ลูกา 10:29) ปัญหาของเขาไม่ใช่เรื่องการตีความ แต่ปัญหาของเขาคือการประยุกต์ใช้ ธรรมาจารย์คนนั้นให้เหตุผลสำหรับการที่เขาบกพร่องเรื่องความรัก

เป็นไปได้ที่พระวิญญาณของพระเจ้าอาจพูดกับคุณว่า “คำพูดของเจ้าไม่ได้เสริมสร้างคู่ครอง แต่กลับเป็นการสื่อสารที่สร้างความเสียหาย” คุณอ่านพระวจนะมาแล้ว คุณได้ตีความแล้ว ตอนนี้ถึงเวลาที่คุณจะต้องประยุกต์ใช้พระวจนะ แทนที่จะทำแบบนั้นคุณอาจคิดว่า “คู่ครองของผมคิดลบเสมอ ถ้าหากผมคิดลบ นั่นก็เป็นเพราะคู่ครองของผมคิดลบมากเกิน ไม่ใช่ความผิดของผมเลย!” คุณทำอะไรลงไปหรือ? คุณแก้ตัวให้กับพฤติกรรมของตัวเองมากกว่ายอมกลับใจใหม่จากการไม่เชื่อฟังพระวจนะของพระเจ้า

เราเอาอารมณ์มาแทนที่การพลิกฟื้นชีวิต

ยากอบเขียนถึงบุคคลผู้ได้ยินพระวจนะแต่ไม่ประพฤติตาม (ยากอบ 1:23-24) บางครั้งคนๆ หนึ่งได้ยินพระวจนะแล้วรู้สึกมีกำลังใจอย่างมาก แต่เขากลับยอมให้การตอบสนองด้วยอารมณ์เข้ามาแทนที่การเปลี่ยนแปลงที่แท้จริง ศิษยาภิบาลทุกคนต่างรู้ดีถึงความหงุดหงิดใจเมื่อเทศนาเรื่องใดเรื่องหนึ่ง แล้วมีคนพูดว่า “คำเทศนานั้นทำให้ฉันสำนึกผิด” จากนั้นก็ไม่เห็นการพลิกฟื้นชีวิตอย่างยั่งยืน

บางทีคุณอาจเคยได้ยินคำสอนในสัมมนาชีวิตสมรสจาก เอเฟซัส 4:29 ในช่วงเวลาของการอุทิศตัวตอนจบของสัมมนา คุณอาจพูดกับคู่ครองของคุณว่า “ผมขอโทษ ผมอยากจะพูดจาดีๆ กับคุณ ผมจะพูดให้ดีกว่าเดิม!” อย่างไรก็ตาม ไม่ช้านานคุณก็กลับไปมีนิสัยเดิมที่ใช้ถ้อยคำรุนแรง พูดแง่ลบ และใช้การสื่อสารที่สร้างความเจ็บปวด

เกิดอะไรขึ้น? มีการตอบสนองทางอารมณ์ แต่ไม่มีการพลิกฟื้นชีวิตอย่างแท้จริง นี่คือสิ่งที่อันตราย หลังจากความล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่า เราก็จะเริ่มเชื่อว่าการพลิกฟื้นชีวิตนั้นเป็นไปไม่ได้ การตอบสนองทางอารมณ์ต่อความจริงจะต้องเกิดขึ้นพร้อมกับการพลิกฟื้นและการเชื่อฟังอย่างแท้จริง ซึ่งจะเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อเรายอมจำนนต่อการทำงานของพระวิญญาณบริสุทธิ์เท่านั้น

หลังจากอธิบายถึงบุคคลที่มองดูตัวเองในกระจกเงาแล้วจากนั้นก็ลืมว่าตัวเองมีลักษณะอย่างไร ยากอบ ก็อธิบายถึงบุคคลผู้ประยุกต์ใช้พระคัมภีร์อย่างถูกต้องในชีวิตของเขา “แต่ผู้ที่พินิจพิจารณาธรรมบัญญัติอันสมบูรณ์แบบซึ่งเป็นธรรมบัญญัติแห่งเสรีภาพและตั้งมั่นในธรรมบัญญัตินั้น ไม่ได้เป็นผู้ที่ฟังแล้วก็ลืม แต่เป็นผู้ที่ประพฤติตาม ผู้นั้นจะได้รับความสุขในการประพฤติของตน” (ยากอบ 1:25) การเพียงได้ยินพระวจนะนั้นยังไม่พอ เราต้องประยุกต์ใช้พระวจนะด้วย อะไรคือสิ่งที่จำเป็นสำหรับการประยุกต์ใช้พระคัมภีร์อย่างถูกต้อง?

เพื่อจะประยุกต์ใช้พระคัมภีร์ได้อย่างถูกต้อง คุณต้องทำสามสิ่งต่อไปนี้

ขั้นตอนที่ 1: รู้ความหมายของพระคัมภีร์

นี่คือสาเหตุที่บทเรียนเรื่องการสังเกตและการตีความจึงมีความสำคัญ หากเราไม่รู้เนื้อหาพระคัมภีร์ การประยุกต์ใช้ของเราก็จะไม่ถูกต้อง เราเริ่มต้นขั้นตอนการประยุกต์ใช้โดยการถามว่า “คริสเตียนในศตวรรษแรกใช้พระคัมภีร์ข้อนี้ในโลกของพวกเขาอย่างไร?”

ยกตัวอย่างเช่น เปาโลเขียนไว้ว่า “ข้าพเจ้าเผชิญได้ทุกอย่างโดยพระองค์ผู้ทรงเสริมกำลังข้าพเจ้า” (ฟีลิปปี 4:13) ผู้สอนบางท่านได้ยึดเอาข้อนี้เป็นคำสัญญาว่าเราสามารถบรรลุทุกสิ่งได้ตามที่ใจเราปรารถนาเพราะ “พระคริสต์เสริมกำลังข้าพเจ้า” นักกีฬาประกาศว่า “เราจะชนะในการแข่งขันวันนี้เพราะ ‘ข้าพเจ้าเผชิญได้ทุกอย่างโดยพระคริสต์’” ผู้รักษาโรคที่มีความเชื่อในพระเจ้ายืนยันกับผู้ฟังว่า “ถ้าคุณมีความเชื่อมากพอ คุณจะได้รับการรักษาโรคเพราะ ‘คุณเผชิญได้ทุกอย่างโดยพระคริสต์’” นักเทศน์พระกิตติคุณเทียมเท็จแห่งความมั่งคั่งประกาศว่า “พระเจ้าต้องการทำให้คุณร่ำรวย สิ่งที่คุณต้องทำคือร่วมมือกับพระเจ้า คุณ ‘เผชิญได้ทุกอย่างโดยคริสต์’”

เมื่อเราถามว่า “คริสเตียนที่ฟีลิปปีประยุกต์ใช้พระคัมภีร์ข้อนี้อย่างไร?” เราพบว่านี่ไม่ได้เป็นคำสัญญาสำหรับความสำเร็จทางโลก แต่เป็นคำสัญญาเกี่ยวกับความอดทนยืนหยัดฝ่ายวิญญาณ เปาโลถูกจับกุมในกรุงโรม ผู้ฟังของเขาเผชิญกับการข่มเหง เปาโลไม่ได้หมายความว่าเขาประสบความสำเร็จทางโลก แต่บอกว่าเขาสามารถยืนหยัดได้ในทุกสถานการณ์โดยความเชื่อและการเชื่อฟัง เปาโลเรียนรู้ที่จะพอใจในทุกสถานการณ์เพราะโดยทางพระคริสต์ เขาสามารถทำสิ่งที่พระเจ้าต้องการให้เขาทำ นี่ไม่ได้หมายถึงชีวิตที่สะดวกสบาย แต่หมายความว่าเขาไม่สูญเสียจิตวิญญาณแห่งความพอใจเมื่อเผชิญกับความยากลำบาก

ขั้นตอนที่ 2: เข้าใจวิธีนำพระคัมภีร์มาประยุกต์ใช้กับชีวิต

เปาโลเตือนทิโมธีว่าเขาต้องรู้จักตัวเองเพื่อจะรับใช้ผู้อื่นได้อย่างเกิดผล “จงเอาใจใส่ทั้งตัวท่านและคำสอนของท่าน จงประพฤติสิ่งเหล่านี้อยู่เสมอ เพราะเมื่อทำอย่างนี้แล้ว ท่านจะสามารถช่วยทั้งตัวท่าน และทุกคนที่ฟังท่านให้รอดได้” (1 ทิโมธี 4:16) เมื่อทิโมธีเอาใจใส่ทั้งต่อตัวเองและต่อหลักคำสอนที่เขาเทศนา เขาก็จะรับใช้ผู้ฟังของเขาได้อย่างเกิดผล

หลังจากที่ผมรู้เนื้อหาพระคัมภีร์และวิธีประยุกต์ใช้กับผู้ฟังกลุ่มแรกแล้ว ผมต้องรู้จักตัวเองและวิธีประยุกต์ใช้เนื้อหาพระคัมภีร์นั้นกับโลกที่ผมอยู่ บางทีผมอาจมองดูตัวเองและเห็นว่าผมมักจะคาดหวังให้พระเจ้าอวยพรและช่วยเหลือผม ฟีลิปปี 4:13 บอกให้ผมเผชิญหน้ากับความท้าทายของชีวิตด้วยความมั่นใจเพราะ “ข้าพเจ้าเผชิญได้ทุกอย่างโดยพระองค์ผู้ทรงเสริมกำลังข้าพเจ้า”

ตอนนี้การประยุกต์ใช้ชัดเจนและเจาะจง ถัดจากข้อนี้ ผมอาจะเขียนว่า “เมื่อทำงานในสภาพแวดล้อมที่มีการข่มเหงค่านิยมของคริสเตียน ผมจะไว้วางใจในพระคุณของพระเจ้าที่จะเสริมกำลังผมให้สัตย์ซื่อ ผมเผชิญได้ทุกอย่างโดยพระคริสต์” นี่คือการนำข้อพระคัมภีร์จากศตวรรษที่ 1 มาสู่ศตวรรษที่ 21

การประยุกต์ใช้พระคัมภีร์อย่างถูกต้องจะได้ผลในโลกแห่งความเป็นจริง พระวจนะของพระเจ้าเกี่ยวข้องกับทุกด้านของชีวิต เมื่อผมนำพระคัมภีร์มาประยุกต์ใช้ ผมไม่ได้ถามว่า “การประยุกต์ใช้พระคัมภีร์นี้ในเชิง ‘ศาสนา’ คืออะไร?” แต่ผมจะถามว่า “พระคัมภีร์นี้จะถูกนำไปประยุกต์ใช้กับทุกด้านของชีวิตได้อย่างไร?”

จอห์น เวสเลย์ เขียนเอาไว้ว่า “ข่าวประเสริฐของพระคริสต์ไม่รู้จักศาสนาใด ๆ ยกเว้นเรื่องสังคม ไม่รู้เรื่องความศักดิ์สิทธิ์ใด ๆ ยกเว้นเรื่องความศักดิ์สิทธิ์ทางสังคม”[1] เราใช้ชีวิตตามข่าวประเสริฐไม่ใช่ในฐานะพระภิกษุที่ซ่อนตัวจากสังคม แต่ในฐานะผู้เชื่อที่สัมพันธ์กับผู้อื่น เราเติบโตในความบริสุทธิ์ไม่ใช่ด้วยการแยกตัวจากผู้อื่น แต่ภายในบริบทของชุมชนคริสตจักร

ก่อนหน้านี้เราดูใน เอเฟซัส 4:29 เมื่อพิจารณาถึงการประยุกต์ใช้ข้อพระคัมภีร์นี้ ผมควรนำไปใช้กับความสัมพันธ์ของผมกับคริสเตียนด้วยกัน นั่นคือ “คำพูดของผมเสริมสร้างเพื่อนผู้เชื่อหรือทำลายพวกเขา” ผมควรเชื่อมโยงข้อพระคัมภีร์นี้กับครอบครัวของผม “การสนทนาของผมเสริมสร้างครอบครัวของผมหรือทำลายความเชื่อมั่นของคู่สมรสและลูกๆ ของผม” ผมควรเชื่อมโยงข้อพระคัมภีร์นี้กับงานของผมคือ “ผมเป็นพนักงานที่พูดถ้อยคำเชิงบวกหรือผมแพร่กระจายความคิดเชิงลบ” เอเฟซัส 4:29 เกี่ยวข้องกับทุกด้านของชีวิต

นี่คือเหตุผลที่เปาโลเขียนไว้ว่า ทาสที่มีความสัมพันธ์อย่างถูกต้องกับเจ้านายของพวกเขาย่อมจะสำแดงให้เห็นว่าหลักคำสอนของพระเจ้าพระผู้ช่วยให้รอดของเรานั้นดีงามในทุกอย่าง (ทิตัส 2:10) การประยุกต์ใช้พระคัมภีร์ด้วยความระมัดระวังทำให้ข่าวประเสริฐเป็นที่น่าดึงดูดใจแก่ผู้คนรอบตัวเรา

ขั้นตอนที่ 3: เชื่อฟังพระคัมภีร์

เป้าหมายสูงสุดของการศึกษาพระคัมภีร์คือการประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน ใน 2 ทิโมธี 2:3-6 เปาโลอธิบายถึงคริสเตียนว่าเป็นดั่งทหาร นักวิ่งแข่ง และชาวนา ทั้งสามภาพนี้อธิบายถึงใครบางคนที่ยืนหยัดเพื่อการบรรลุเป้าหมาย ทหารไม่หยุดพักในช่วงทำสงคราม นักวิ่งแข่งไม่หยุดกลางทางบนลู่วิ่ง ชาวนาไม่หยุดไถนาจนกว่าจะงานจะเสร็จ ชีวิตคริสเตียนจำเป็นต้องทรหดอดทน “ขอให้เรายังคงวิ่งแข่งด้วยความทรหดอดทนในการแข่งขันที่อยู่ข้างหน้าเรา” (ฮีบรู 12:1)

ขณะที่คุณศึกษาพระคัมภีร์ ให้ถามว่า “มีด้านใดในชีวิตของฉันที่ฉันควรปฏิบัติตามความจริงนี้หรือไม่?” ร้องขอพระเจ้าช่วยให้คุณประยุกต์ใช้ความจริงนี้ในชีวิตของคุณได้อย่างเป็นระบบ เมื่อคุณทำเช่นนี้ พระเจ้าจะเปิดเผยความจริงให้แก่คุณมากขึ้น คุณก็จะมีความโหยหาอาหารฝ่ายวิญญาณมากขึ้นอีก

ถ้าพระเจ้าตรัสผ่าน เอเฟซัส 4:29 เพื่อให้คุณสำนึกผิดเรื่องคำพูดของคุณ คุณก็ควรทุ่มเทฝึกพูดด้วยคำพูดที่เสริมสร้าง อาจเป็นเรื่องง่ายๆ เช่น การขอพระเจ้าให้โอกาสคุณเพื่อพูดถ้อยคำแห่งพระคุณในชีวิตของใครบางคนวันละหนึ่งครั้ง หรืออาจหมายถึงการขอให้เพื่อนที่ไว้ใจได้เตือนคุณเมื่อพวกเขาได้ยินว่าคุณใช้การสื่อสารที่เป็นอันตราย นี่จะกลายเป็นวิธีฝึกปฏิบัติตามพระวจนะของพระเจ้าเป็นประจำทุกวัน

ในวิทยาลัย มีชายหนุ่มคนหนึ่งที่ต่อสู้กับสิ่งล่อใจบางอย่าง เจสันชื่นชอบดนตรี รวมถึงเพลงบางเพลงที่มีเนื้อหาล่อใจในจุดอ่อนของเขา เจสันต้องการเอาชนะการล่อใจนี้ แต่เขากลับไม่นำพระคัมภีร์มาประยุกต์ใช้กับชีวิตของเขาอย่างสม่ำเสมอ

ในเดือนกันยายน โรงเรียนจะมีงานฟื้นฟู เจสันจะออกไปที่ด้านหน้าเวทีเพื่อตอบสนองเสมอ เขาจะกลับมาที่หอพักและเอาดนตรีที่ไม่เหมาะสมของเขาโยนทิ้ง เขามีคำพยานที่สดใสอย่างนี้เป็นเวลาสองหรือสามสัปดาห์ จากนั้นเขาก็เริ่มซื้อแผ่นเสียงใหม่ในแนวนี้ ไม่นานนัก เขาก็ท้อใจ จนมาถึงเดือนพฤศจิกายน เขาจะพูดว่า “ผมกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว”

ในเดือนกุมภาพันธ์ โรงเรียนจะมีงานประชุมใหญ่ทางด้านพระคัมภีร์ เจสันก็จะออกไปหน้าเวทีเพื่อตอบสนอง เขาก็จะโยนแผ่นเสียงของเขาทิ้งและมีคำพยานที่สดใสไปอีกไม่กี่สัปดาห์ จากนั้นในเดือนเมษายน เขาก็จะซื้อแผ่นเสียงเพิ่มขึ้นและวัฏจักรนี้ก็เริ่มอีกรอบ!

เจสันจำเป็นต้องมีสิ่งใด? การตีความที่ดีขึ้นไหม? ไม่เลย! เขารู้ตัวว่ามีจุดอ่อนอะไร เขารู้ว่าพระคัมภีร์บอกอะไรเกี่ยวกับการรักษาความคิดจิตใจให้บริสุทธิ์ เขารู้ถึงผลกระทบของดนตรีประเภทนั้นต่อวิถีชีวิตฝ่ายวิญญาณของเขา ปัญหาของเจสันไม่ใช่การตีความ แต่เขาจำเป็นต้องฝึกนำสิ่งที่เขารู้มาสู่การปฏิบัติ

มีการประยุกต์ใช้ด้านใดที่คุณจำเป็นต้องฝึกปฏิบัติบ้าง?

การถามคำถามทั้งห้าคำถามนี้จะเป็นประโยชน์ในขณะที่คุณมองหาหนทางเพื่อประยุกต์ใช้พระคัมภีร์กับชีวิต

(1) มีความบาปที่ต้องหลีกเลี่ยงไหม?

มีคริสเตียนจำนวนมากมายที่หมดหวังเมื่อพบว่าชีวิตของพวกเขาไม่ได้ดำเนินสอดคล้องกับสิ่งที่เป็นข้อเรียกร้องของพระคัมภีร์ เมื่อพระเจ้าตรัสกับเราผ่านพระวจนะของพระองค์เกี่ยวกับด้านที่เป็นความบาปในชีวิตของเรา เราไม่ควรหมดหวัง แต่เราต้องเต็มใจเชื่อฟังพระวจนะของพระองค์

(2) มีคำสัญญาให้เรียกร้องไหม?

บางครั้งการประยุกต์ใช้ก็เป็นเพียงการเรียกร้องตามคำสัญญาของพระเจ้า เราต้องระมัดระวังในการตีความคำสัญญานั้นอย่างถูกต้อง คำสัญญาบางอย่างได้ให้ไว้กับบุคคลบางคนหรือกับชนชาติอิสราเอล เราต้องระมัดระวังที่จะไม่นำคำสัญญาออกนอกบริบทของคำสัญญานั้น อย่างไรก็ตาม เมื่อเราตีความคำสัญญานั้นในบริบทของพระคัมภีร์อย่างระมัดระวังและรู้ว่าเป็นคำสัญญาที่ให้กับผู้เชื่อทุกคน เราก็สามารถเรียกร้องตามคำสัญญานั้นสำหรับชีวิตของเราได้

(3) มีสิ่งใดที่ต้องลงมือปฏิบัติหรือไม่?

ถามว่า “ฉันควรทำอะไรเนื่องจากพระคัมภีร์ตอนนี้ พระคัมภีร์ตอนนี้กำลังสอนความจริงเรื่องอะไร? พระคัมภีร์ตอนนี้เตือนฉันถึงข้อผิดพลาดด้านหลักคำสอนไหม? ฉันจำเป็นต้องเปลี่ยนความคิดให้ตรงกับพระคัมภีร์หรือไม่? มีสิ่งใดที่ฉันต้องลงมือปฏิบัติเนื่องจากพระคัมภีร์ตอนนี้?”

ตัวอย่างหนึ่งคือการอธิษฐาน เมื่อเราอ่านคำอธิษฐานของดาวิด เปาโล เนหะมีย์ และพระเยซู เราก็พบแบบอย่างสำหรับชีวิตอธิษฐานของเราเอง การเรียนรู้ที่จะอธิษฐานก็ดีกว่าการเลียนแบบคำอธิษฐานของเปาโลหรือพระเยซู! ในขณะที่ฉันอ่าน ฉันสามารถลงมือปฏิบัติได้ด้วยการปรับคำอธิษฐานให้เหมาะกับชีวิตของฉันเอง

(4) มีคำสั่งให้เชื่อฟังไหม?

จดหมายครึ่งหลังของเปาโลมักประกอบด้วยคำสั่ง โดยปกติแล้วคำสั่งเหล่านี้จะเรียบง่ายและตรงไปตรงมา บางครั้งคริสเตียนมองหาความจริงที่ลึกซึ้ง ในขณะที่ละเลยการประยุกต์ใช้ง่ายๆ จากสิ่งที่พวกเขารู้แล้ว!

มีคนเขียนเกี่ยวกับอันตรายของการมองหาความจริงอันลึกซึ้งแต่กลับเพิกเฉยต่อความจริงที่ชัดเจน เขาเล่าถึงการศึกษาภาษากรีกในพันธสัญญาใหม่เป็นครั้งแรก ใน มัทธิว 16:24 พระเยซูตรัสว่า “ถ้าใครต้องการจะติดตามเรา ให้คนนั้นปฏิเสธตนเอง รับกางเขนของตนแบกและตามเรามา” ภาษากรีกดั้งเดิมไม่ได้มีความหมายที่แตกต่างและน่าประหลาดใจ ในภาษากรีก ข้อนี้มีความหมายตรงตัวและเข้าใจได้แบบนั้นเลย อันที่จริงแล้ว ข้อนี้ไม่ได้ยากที่จะเข้าใจความหมาย แต่ยากที่จะเชื่อฟังมากกว่า[1]

บางครั้งสิ่งที่ต้องการก็เพียงแค่พูดคำว่า “ได้พระเจ้า ลูกจะเชื่อฟัง”

(5) มีตัวอย่างให้ทำตามหรือไม่?

พระคัมภีร์ส่วนใหญ่มีเนื้อหาที่เป็นชีวประวัติ เมื่อเราอ่านชีวประวัติ เราจะถามว่า “มีตัวอย่างให้ทำตามหรือไม่?”

เมื่อเราอ่านเกี่ยวกับอับราฮัม ใน ปฐมกาล 18 เราสามารถทำตามแบบอย่างของอับราฮัมโดยการเป็นผู้อธิษฐานวิงวอนเพื่อโลกของเรา มีครูคนหนึ่งกำลังสอนอยู่ในไนจีเรีย ที่ไนจีเรียมีการแบ่งแยกเกิดขึ้นเนื่องจากความขัดแย้งระหว่างมุสลิมและคริสเตียน นักศึกษาคนหนึ่งถามเพื่อนร่วมชั้นว่า “ทำไมเราถึงต้องต่อสู้กับมุสลิมมากกว่าการอธิษฐานเผื่อพวกเขา เราเชื่อไหมว่าพระเจ้าสามารถช่วยพวกเขาให้รอดพ้นจากบาปได้ ถ้าเราเชื่ออย่างนั้น เราก็ควรทำตามแบบอย่างของอับราฮัมและอธิษฐานวิงวอนขอความรอดสำหรับพวกเขา!” นั่นคือการประยุกต์ใช้

เราได้ทำการสังเกต โรม 12:1-2 มาแล้ว เราได้ศึกษาคำศัพท์สำคัญในข้อเหล่านี้ เราได้ศึกษาบริบททางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และพระคัมภีร์เพื่อจะตีความข้อความของเปาโลอย่างถูกต้องมาแล้ว

ตอนนี้เราก็พร้อมที่จะทำขั้นตอนที่สำคัญที่สุด เราจะประยุกต์ใช้ โรม 12:1-2 กับชีวิตของเราได้อย่างไร?

► ทบทวนบันทึกของ โรม 12:1-2 ที่คุณเขียนไว้ในช่วงศึกษาบทเรียนก่อนๆ จากนั้นเขียนรายการสามสิ่งที่คุณสามารถนำข้อความนี้มาประยุกต์ใช้ในชีวิตอย่างเจาะจง

► หากคุณกำลังศึกษาบทเรียนนี้ร่วมกันเป็นกลุ่ม ขอให้แบ่งปันการประยุกต์ใช้ของคุณกับคนอื่นในกลุ่ม ถ้าคุณจะพบกันอีกครั้งในวันข้างหน้า ขอให้สร้างความรับผิดชอบต่อกัน อุทิศตัวต่อกัน และมีการติดตามผลด้วยการถามว่าการประยุกต์ใช้ในชีวิตของคุณเป็นไปอย่างไรบ้าง

หลักสูตรนี้เกี่ยวข้องกับการตีความพระคัมภีร์เพื่อสอนพระคัมภีร์ให้กับผู้อื่น นี่คือสิ่งที่เราได้รับการเรียกให้ทำในฐานะผู้รับใช้แห่งพระวจนะของพระเจ้า อย่างไรก็ตาม มีอันตรายอยู่ในสิ่งนี้ ถ้าหากเราไม่ระมัดระวัง เราอาจศึกษาพระคัมภีร์เพียงเพื่อการเทศนาและสอนเท่านั้น เราล้มเหลวได้ในการประยุกต์ใช้ความจริงจากพระคัมภีร์กับชีวิตของเราเอง

การศึกษาพระคัมภีร์ไม่ได้มีจุดประสงค์เพียงเพื่อการเรียนรู้และสอน พระวจนะของพระเจ้าเปรียบได้กับอาหารที่บำรุงเลี้ยงร่างกายของเรา การรับประทานอาหารมีผลกระทบต่อทั้งในชีวิตประจำวันและในระยะยาว คุณไม่ได้ลดคอเรสเตอรอลด้วยมื้ออาหารสุขภาพเพียงมื้อเดียว และคุณไม่ได้สร้างความเข้มแข็งฝ่ายวิญญาณได้ด้วยพระวจนะของพระเจ้าเพียงวันเดียว การรับประทานอาหารเพื่อสุขภาพอย่างสม่ำเสมอจะช่วยสร้างสุขภาพที่แข็งแรงให้กับร่างกาย และการรับประทานอาหารแห่งพระวจนะของพระเจ้าเป็นเวลานานจะช่วยสร้างความแข็งแกร่งทางจิตวิญญาณได้ อย่างไรก็ตาม การรับประทานอาหารแห่งพระวจนะเป็นประจำทุกวันมีความสำคัญต่อทุกสิ่งที่คุณเผชิญในแต่ละวันนั้น เช่นเดียวกับการรับประทานอาหารเช้าที่ดีที่ช่วยให้คุณผ่านวันอันหนักหน่วงไปได้

ในฐานะศิษยาภิบาล ผู้สอน และผู้นำคริสตจักร เราต้องไม่ลืมว่าชีวิตฝ่ายวิญญาณของเราเองต้องได้รับการบำรุงเลี้ยงทุกวัน ในความพยายามที่จะสอนผู้อื่น เราต้องไม่ลืมที่จะหล่อเลี้ยงใจของเราเองด้วยอาหารแห่งพระวจนะของพระเจ้า เราจะมีกำลังฝ่ายวิญญาณที่จำเป็นในการรับใช้ประชากรของพระเจ้าได้ก็ต่อเมื่อเรารู้จักบำรุงเลี้ยงตัวเองเท่านั้น

เปาโลตระหนักดีถึงอันตรายนี้ เขาเขียนถึงความเป็นไปได้อันน่ากลัวที่เขาจะขาดคุณสมบัติหลังจากที่เขาเทศนาแก่ผู้อื่น (1 โครินธ์ 9:27) เป็นเรื่องเลวร้ายมากที่เราสอนผู้อื่นในขณะใจตัวเองปฏิเสธพระคุณของพระเจ้า จงศึกษาเล่าเรียนเพื่อจะสอนผู้อื่น แต่จงศึกษาเล่าเรียนเพื่อจะฟังพระเจ้าตรัสกับใจของคุณเองด้วย

► ลูกา 14:25–17:10 เป็นชุดคำอุปมาและคำสั่งสอน เมื่อพระเยซูเดินทางไปเยรูซาเล็มครั้งสุดท้าย พระองค์ให้คำสั่งสุดท้ายแก่พวกสาวกของพระองค์ เมื่อคุณอ่านคำสอนของพระเยซู ขอให้ค้นหาการประยุกต์ใช้อย่างเจาะจงจากข้อพระคัมภีร์เหล่านี้ ให้ถามว่า...

• มีความบาปที่ต้องหลีกเลี่ยงไหม?

• มีคำสัญญาให้เรียกร้องไหม?

• มีสิ่งใดที่ต้องลงมือปฏิบัติหรือไม่?

• มีคำสั่งให้เชื่อฟังไหม?

• มีตัวอย่างให้ทำตามหรือไม่?

ไฟล์ PDF ของประเด็นสำคัญของทุกบทเรียน

(1) การตีความพระวจนะของพระเจ้าอย่างถูกต้องนั้นยังไม่เพียงพอ เราต้องนำมาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันของเราด้วย

(2) ซาตานล่อใจเราให้เอาสิ่งอื่นมาแทนที่การประยุกต์ใช้

• เราเอาการตีความมาแทนที่การประยุกต์ใช้

• เราเอาการเชื่อฟังบางส่วนมาแทนที่การเชื่อฟังอย่างเต็มที่

• เราเอาการแก้ตัวมาแทนที่การกลับใจใหม่

• เราเอาอารมณ์มาแทนที่การพลิกฟื้นชีวิต

(3) เพื่อจะประยุกต์ใช้พระคัมภีร์ในชีวิตของเรา เราควรทำตามทั้งสามขั้นตอนต่อไปนี้

• รู้ความหมายของพระคัมภีร์

• เข้าใจวิธีนำพระคัมภีร์มาประยุกต์ใช้กับชีวิต

• เชื่อฟังพระคัมภีร์

(4) เพื่อจะค้นพบวิธีประยุกต์ใช้พระคัมภีร์ในชีวิตของคุณ จำเป็นต้องถามคำถามทั้งห้าคำถามต่อไปนี้

• มีความบาปที่ต้องหลีกเลี่ยงไหม?

• มีคำสัญญาให้เรียกร้องไหม?

• มีสิ่งใดที่ต้องลงมือปฏิบัติหรือไม่?

• มีคำสั่งให้เชื่อฟังไหม?

• มีตัวอย่างให้ทำตามหรือไม่?

ในบทที่ 1 คุณเลือกพระคัมภีร์ตอนหนึ่งเพื่อศึกษาตลอดหลักสูตร ขอให้ใช้บันทึกต่างๆ ที่คุณทำไว้จากขั้นตอนการสังเกตและการตีความเพื่อเขียนขั้นตอนการประยุกต์ใช้อย่างถูกต้องสำหรับพระคัมภีร์ตอนที่คุรกำลังศึกษานั้น